də?
-Nə bilim? Onu başıma sarıyan sənsən.
-Mənəm. Mən dedim yolda anasını görüb onunla
xəstəxanaya get, o da oğlunu sənə sırısın?
-Qardaşım kimi yanıma düşüb gedən, bacımla
evlənməsən səni öldürəcəm deyə onu qorxudan
sən deyildin?
Beləcə bayaqkı romantik abu-havadan əsər-
əlamət qalmamışdı. Bu deyişmənin yaxşı
sonlanmayacağını anladıqlarından ikisi də
susub özlərini cilovlamağa çalışdılar. Telefon isə
susmaq bilmirdi.
-Yaxşı, aç gör, nə deyir. Amma mikrofonu da
aç.-Emil daha sakit şəkildə dilləndi.
-Yaxşı.-deyə başını yelləyən Asya zəngi açdı.-
Hə, Mixaylo?
-Salam Asya, necəsən? Narahat eləmədim?
-Yaxşıyam, sağol. Yox, eləmədin, buyur.
-Vaxtın varsa, bu gün görüşüb danışa bilərik?
Sənə demək istədiyim şeylər var.
-Hə, olar. Harada görüşək?-Emilin eitrazla
başını bulamasına baxmayaraq Asya razılıq
vermişdi.
-Parkda. Düzdür, oraları xatırlamıram, amma
qonşunun maşını ilə gələcəm. Sən də yarım
saata orada ol.
-Mən elə parkdayam. Səni burada gözləyəcəm.
-Lap yaxşı. Mən də çalışaram tez gəlim. Hələlik.
-Hələlik.
Asya zəngi sonlandırar-sonlandırmaz Emil
narazı halda dilləndi.
-Ay qız, sən neylədin?
-Lazım olanı. Qoy gəlsin, ona hər şeyi
danışacam. Qoy kimin kim olduğunu anlasın.
İnci xanım orada öz kefində olacaq, mənim
burada sevgilimlə aram dəyəcək. Xeyir ola?-
Asya bunu elə qətiyyətlə dedi ki, Emil
sakitləşərək Asyanı da sakitləşdirməyə çalışdı.
-Əlbəttə, yoxsa bu yalanın sonu yaxşı
qurtarmayacaq. Sən də hər şeyə bu qədər
əsəbləşmə.
-Sən bayaq nə deyirdin?
-Mən? Telefonunu söndür, deyim.
-Yaxşı.-Asya yenidən gülümsəyib həyəcanla ona
baxa-baxa telefonunu söndürüb cibinə qoydu.
Emil yenidən gözlərini yumub deyəcəklərini
beynində götür-qoy edib dərindən nəfəs alaraq
sonra Asyaya baxaraq sözə başladı.
-Çoxları virtual həyatda tanış olub münasibət
qurmağa inanmır, dırnaqarası baxır. Əvvəllər
heç mən də inanmırdım. Ta ki, səninlə tanış
olub, görüşüb, səni sevənə qədər. Məsələ virtual,
ya da real həyatla bağlı deyil. Əgər