n tanış simaya sataşdı.
Asyanın qoluna toxunub Mehdini işarə elədi.
Bir-birilərinə baxıb ah çəkdilər. Mehdi isə
getdikcə yaxınlaşmaqda idi. Asyagilin on-on beş
addımlığında olan iki pilləli pilləkənə çatırdı ki,
arxadan ayağında diyircəkli ayaqqabı ilə sürətlə
gələn və müvazinətini itirib ona dəyən balaca bir
qızla birlikdə yerə yıxıldı. Qız onun üstünə
yıxılarkən onun da başı yaxınlıqdakı fəvvarənin
tininə dəymişdi.
Son on bir ildə ilk dəfə idi ki, İnci yeni ili hər
iki valideyni ilə birlikdə keçirirdi. Onlar da
qızlarının könlünü xoş eləmək üçün daha əvvəlki
günlərdəki kimi mübahisə eləmir, bir-biriləri ilə
mehriban dolanmağa çalışırdılar. Bu bir
yandan İncini xoşbəxt etsə də, digər yandan
içinə qəribə bir hüzün gətirirdi. İncinin böyük
bacısı İlkanə də anasının bayramı burada
keçirəcəyini eşidib ailəsi ilə birlikdə onlara
gəlmişdi. İndi də İnci öz otağında bacısı
uşaqlarını oynadırdı ki, telefonuna votsap
mesajı gəldi. Telefonunu bayaqdan onu əlində
oynadan uşağın əlindən güclə alıb mesajı açdı.
Tanımadığı bie nömrə ona: “Axsamin xeyir İnci
menem Asya. Bulokunuzun agzindayam 5
deqiqeliyine asagi duse bilersen?” deyə
yazmışdı. Təəccüblə dodaqlarını büzüb
düşünməyə başladı. Asya onların evini haradan
tanıyırdı? Lap tanısa da axşamın bu vaxtı
bayram günündə bura qədər niyə gəlmişdi? Eyni
təəccüblə ayağa qalxdı. Uşaqları anasıgilə
tapşırıb bir bəhanə ilə evdən çıxdı. Blokun
ağzına çatıb maraqla çölə boylandı. Heç kim
görünmürdü. Ayağını blokdan çölə qoyub
gözlərini qıyaraq ətrafı daha diqqətlə gözdən
keçirməyə başladı. Bu vaxt binanın tinindən
düşən kölgə diqqətini çəkdi.
-Asya, sənsən?-deyə bir az da qorxa-qorxa
kölgəyə tərəf getməyə başladı. Ona yaxınlaşırdı
ki, elə oradan çıxan kölgə sahibi ilə göz-gözə
gəlib diksinərək geri atıldı. Gözləri həyəcandan
böyüməyə, ürəyi tez-tez döyünməyə başladı.-
Mm..Mehdi?-Bəli, əlləri cibində qarşısında
dayanıb məna dolu ifadə ilə ona baxan Mehdi
idi.-Sən...burada...
-Salam,-Mehdi isə