a kövrəltdi, dodaqları əsməyə, yaş
sel olub yanağıboyu axmağa başladı. Sonra
Mehdinin əlini əsəbi şəkildə itələyib:
-Əl çək!-deyə üzünü yana tutdu.-Bura qədər
niyə gəlmisən? yenə hansısa maşının altına
düşüb məni günahkar eləmək istəyirsən?
-Yox, yox, sənə söz verirəm, bu dəfə elə
olmayacaq.
-Çıx get!-İnci dişlərini bir-birinə sıxıb qışqırdı.
-Yaxşı.-deyə Mehdi daha israr eləməyib məyus
halda ondan uzaqlaşmağa başladı.
İnci isə ağlayır, əsəbini yumruqları ilə divardan
çıxırdı. Ondan fərqli olaraq Mehdinin göz
yaşları içinə axır, başını aşağı, gözlərini də
yerə dikib həyətdən çıxırdı. Elə bu vaxt qəfildən
sol tərəfdən siqnal səsi gəldi. Başını səsə tərəf
çevirəndə isə nə olduğunu anlamadı. Gözünə
düşən gur işıq və onu arxaya çəkən bir əl. Maşın
siqnal verib yanlarından ötdü, İnci isə
bayaqkıtək əsəbi və ağlamsınaq tərzdə onu
danlamağa başladı.
-Xəstə! Başdanxarab! Söz vermisən də, məni
peşman eləməyə?!
Mehdi şüursuz nəzərlərlə ona baxarkən İnci bir
göz qırpımında ağlaya-ağlaya onun boynuna
atıldı. Bəli, İnci bunu eləmişdi. İllərdir özünə
verdiyi sözün üstündən bir anda xətt çəkib
ürəyinə uduzmuşdu. Tam da qurtardı, çıxdı,
getdi, dediyi an Mehdini ikinci dəfə itirmək
qorxusu ona bunu elətmişdi. Sonradan buna görə
peşman olacağını da bilirdi. Amma indi onun
üçün bir gerçəklik var idi:sevdiyi insan və ona
bu qədər yaxın olmağın gətirdiyi xoşbəxtlik.
Əvvəl heç nə başa düşməyən Mehdi də yavaş-
yavaş qollarını açıb onu qucaqlayıb özünə sıxır,
qoxusunu içinə çəkirdi.
Əli ilə görşümək üçün Xatirəgilə getmək
bəhanəsilə evdən çıxmaq istəyən Ayanın arzusu
ürəyində qalmışdı. Belə ki Dilşad xala onların
da axşamüstü Xatirəgilə gedəcəklərini deyərək
Ayana onlarla birlikdə getməyi məsləhət görərək
onu yolundan saxlamışdı. Bu Ayanı daha da
çıxılmaz vəziyyətə salmışdı. Əvvəl nə edəcəyini
bilməsə də sonra otağına çəkilib Xatirəyə zəng
eləyərək onu bu vəziyyətdən çıxarmağı xahiş
elədi. Xatirə isə narahat olmamasını və
anasıgilin yanına