qayıdıb ondan zəng
gözləməsini tapşırdı. Beləcə onunla sağollaşıb
otaqdan çıxırdı ki, qapıda qardaşı ilə
qarşılaşdı. Diksinib damağını dartdı.
-Nə olub, kiminlə danışırdın?-deyə Ramin bic-
bic gülümsəyib soruşdu.
-Kiminlə olacaq, Xatirə ilə.
-Belə darıxmısan onun üçün? Ay səni, səni,-
Ramin üz ifadəsi ilə barmağını silkələdi.
-Başa düşmədim, nə demək istəyirsən?
-Demək istəyirəm ki, Xatirəgilə niyə belə qaça-
qaça getmək istədiyini bilirəm. Kürəkənlə
görüşəcəksən?
-Şşş, sakit, eşidəcəklər.-Ayan ona göz ağardıb
narahat halda ətrafa boylandı.
-Səni bir bəhanə ilə apararam, amma bir şərtlə.
Əvvəlcə sənə bir söz deməliyəm. İçəri keç.-
Ramin ciddiləşib içəri girməsi üçün bacısına yol
göstərdi. Heç nə anlamayan Ayan içəri qayıtdı.
Ramin də onun arxasınca keçib qapını örtdü. Beş-altı dəqiqə sonra. Qapı qəfil açıldı və güllə
kimi içəridən çıxan Ayan:
-Mama! Mama!-deyə qəzəblə qışqıra-qışqıra
eyvana üz tutdu.
-Ay qız, ay qız, dayan. Məni peşman eləmə.-
Ramin də onun arxasınca çıxmış,
sakitləşdirməyə çalışırdı.
-Nə olub?-divanda oturub televizora baxan
Dilşad xala qızının səsinə təlaşla yerindən
qalxdı.
-Sən mənim anamsan da, hə? Mən də sənin
qızınam?-Ayan gəlib anası ilə üz-üzə dayandı.
-Əlbəttə. Bu nə sualdır verirsən?
-Əgər mən sənin qızınamsa, sən niyə məni
bədbəxt elədin? Niyə illərlə məni gözüyaşlı
qoydun?
-Ay qız, sən nə danışırsan?
-Nədən danışdığımı çox yaxşı bilirsən!
Bacısının səsini qaldırdığını görən Ramin onun
qolundan sıxaraq:
-Ayan!-deyə başını buladı.
-Burax!-deyə qardaşını acılayıb qolunu dartan
Ayan sonra anasına baxıb daha sakit şəkildə-On
birinci sinifdə, mən xəstəxanaya düşəndə,
mənim yanıma gələn Əlinin qabağını kəsib bir də
mənimlə danışıb görüşməməsi üçün anasını
işdən atdırmaqla qorxutmusan, ya yox?-deyə
soruşdu.
Əvvəl duruxsa da sonra bunun Raminin işi
olduğunu başa düşən Dilşad xala hədələyici
baxışlarla ona baxdı. Sonra özünü toplayıb heç
nə olmamıştək:
-Hə, demişəm.-deyə sakit şəkildə