ə dilləndi.-Nə
var ki burada?
-Mama, sən necə belə rahat demişəm deyə
bilirsən? niyə axı, niyə?! Məni, mənim
xoşbəxtliyimi heçmi fikirləşmədin?
-Ay axmaq, mən elə səni fikirləşdiyim üçün
bunu elədim. Siz bir-birinizə uyğun deyildiniz.
Sən savadlı qız idin, universitetə hazırlaşırdın.
O isə oxumayan, avaranın biri idi. Səni ondan,
onu da səndən uzaq tutmağa çalışdım. Çünki
onun hərəkətlərindən xoşum gəlmirdi. İstəmədim
sənin də ağlını çəlsin. Amma sonra gec oldu. Sən
ondan da ağılsız çıxdın. Mənim də başqa çarəm
yoxdur.
-Mama, sən bir dəfə də olsun, mənim fikrimi
soruşdunmu? Yaxşı, deyək ki, bizi bir-
birimizdən ayırmağı bacardın, bəs qızını xoşbəxt
eləyə bildinmi?-Ayan getdikcə yenidən səsini
qaldırır, ağlayırdı.
-Bacı, yaxşı, özünü ələ al.-artıq Ramin də bu
sirri açdığına görə peşman olmuşdu.
-Ayan, qızım, yaxşı, ağlama. Sənə belə həyəcan
olmaz.-Dilşad xala narahat halda qızının
yanaqlarını silir, onu sakitləşdirməyə çalışırdı.
Sonra oğluna baxıb-Get birn sakitləşdirici
gətir.-dedi.
Ramin tələsik otaqdan çıxarkən Ayan daha da
əsəbiləşib:
-Mənim sakitləşdiriciyə ehtiyacım yoxdur.
Mama, qurban olum, nə olar, heç olmasa indi
bizi ayırma, indi qabağımızda durma, nə olar?!
deyə ağlayırdı.-Onu sevirəm, onsuz yaşaya
bilmərəm, başa düş də nə olar?!
-Yox, mənim sözüm sözdür. Sən hələ də səhv
elədiyini başa düşmürsən.
-Sən axı mənim anamsan axı, niyə məni başa
düşmək istəmirsən?
-Mən səni başa düşürəm e, sən başa düşmək
istəmirsən! O səni xoşbəxt eləyə bilməyəcək!
-Nə olub burada? Səsiniz məhlənin başına qədər
gəlir.-bu vaxt içəri girən Akif əmi sual dolu
baxışlarla arvadına və qızına baxdı.
-Papa, sənin xəbərin var ki, arvadın neyləyib?
-Qızım, bu nə danışıqdır anan haqqında
danışırsan?
-Onun neylədiyini bilsən, sən də çox şey
danışarsan. Mənim anam altı il əvvəl Əlinin
qabağını kəsib onu anasının üstünə oğurluq atıb
işdən qovdurmaqla qorxudub.
-Hə, Dilşad?-Akif əmi qaşlarını çatıb arvadına
baxdı.
-Nə olub e, hamınız