eləmisən.
-Hə, amma nə olsun? Təklifim altı ildir ki,
havadadır. Bizim üstümüzdə bunlar da
evlənəcək, biz hələ nişanlıyıq deyə başımızı
qatırıq.
-Sevgilim, yaxşı da, biraz qalıb. Dörd ay da
dözək, ondan sonra inşallah yay gəlir. Ehh, şərt
evlənmək deyil e, sonra məndən bezəcəksən.
-Mən səndən bezəcəm? Bu günə qədər
bezməmişəmsə, deməli, bundan sonra da
bezmərəm.-Yusif onun əllərini daha möhkəm
sıxıb alnını alnına söykəyərək gözlərini yumub-
Səni sevirəm.-dedi.
Bir xeyli otağında ağlayıb anasının hərəkətlərini
düşünən Ayan sonra nə düşündüsə hazırlaşıb
otağından çıxırdı. Bu vaxt qapıda anası ilə
qarşılaşdı. Əvvəl diksinsə də sonra gözlərini
qaçırdı.
-Hara gedirsən?-deyə Dilşad xala amiranə
tərzdə soruşdu.
-Xatirəgilə.
-Otağına qayıt. Sənə sözüm var.
-Mama, bu axşam danışmayaq da...-Ayan
narazı halda üzünü turşudarkən Dilşad xala
daha amiranə tərdə:
-Qayıt dedim.-deyə onun qolundan tutub özü
ilə bərabər otağa saldı.-Sən bizdən icazə
almısan ki, harasa gedirsən?
Qapını örtdü.
-Papaya deyəcəkdim.
-Hə, əlbəttə. Sənin anan ölüb axı. Hər şeyi
papanla danışırsan.
-Mama.
-Keç otur ora.-Dilşad xala qızına çarpayını
işarə eləyib özü də oturdu. Qızının ağlamaqdan
şişən gözlərinə baxıb başını bulayaraq-Dəyərmi
bu qədər ağlamağa?-deyə soruşdu. Ayan
dinmədi.-Sən elə bilirsən ki, mən bunu sənin
xoşbəxtliyini düşünməyib eləmişəm. Mən sənin
düşmənin deyiləm e, mən sənin ananam və sənin
xoşbəxtliyin məni səndən də çox maraqlandırır.
Mən desəm də, deməsəm də bu həyatın
qanunudur, sevgi boş şeydir. Problemlər, maddi
çətinliklər bir müddət sonra aradakı sevgini də,
istəyi də öldürəcək. Yox, əgər deyirsənsə ki,
mama, sən düz demirsən, mən xoşbəxt ola
biləcəm, bizim sevgimizi heç nə öldürməyəcək,
onda bu meydan, bu da siz.-Ayan yalnız indi
gözlərini qaldırıb təəccüblə anasına baxdı.-Hə,
sübut eləyin, mənə sübut eləyin ki, mən
yanılıram. Bir halda ki sən öz dediyindən əl
çəkmirsən, mən təslim olub geri çəkilirəm, get,
xoşbəxt ol. Amma