buradayam.-Coşqun əlini uzadıb
onun əlindən tutaraq gülümsəyib göz vurdu.
Bu isə Züleyxanı nəinki rahatlaşdırmış, həm də
ürəyinə qəribə bir həyəcan gətirmişdi. O da
gülümsəyib Coşqunun əlini sıxdı.
Aşağıda isə İsmayılla Sevil atraksiyonlara
tamaşa eləyirdilər.
-Sevgilim, gərək mənə görə qalmazdın, sən də
minərdin.-Sevil narazı halda İsmayıla deyirdi.
-Səndən vacib deyil ha. Sən olmayan yerdə
mənim nə işim var?
-A, onlar bizin Leylagil deyil?-bu vaxt Sevilin
gözü onlardan beş-on addım aralıda şam
ağacının yanında başlarını bir-birinə söykəyib
əl-ələ selfi çəkdirən Kənanla Leylaya sataşdı.
-A, bax ha. Bunlar nə vaxt sevgili oldular? Gəl
gedək onlara sürpriz eləyək.
-Yox.
-Hə, gəl.
Onlar yeyin addımlarla oğrun-oğrun Kənangilə
yaxınlaşdılar. İsmayıl biraz aşağı əyilib əlini
yuxarı qaldıraraq Kənanın başından buynuz
işarəsi tutdu. Ön kameradan bunu görən Kənan
tez diksinib arxaya baxanda İsmayılgil qəhqəhə
çəkib gülüşdülər.
-A, smaylik, siz burada neyləyirsiniz?
-Biz sevgilimlə gəzməyə çıxmışıq. Bəs siz
neyləyirsiniz?
-Bbb...biz...-Kənan duruxub Leylaya baxdı.
-Hə, hə, siz də buradan keçirdiniz,
qarşılaşdınız. Sonra dediniz ki, gəl bir selfi
çəkdirək.
-Hhəə.. yyoox, əslində...
-Yaxşı, yaxşı, çox qıvranma. De görüm sizi təbrik
eləmək olar, ya yox?
Kənan əvvəl çaşqın şəkildə Leylaya baxdı. Leyla
çiyinlərini çəkdi. Sonra Kənan gülümsəyib:
-Olar.-dedi.
-Ooo, təbriklər qardaşım. Xoşbəxt olun.-İsmayıl
sevincək Kənanı qucaqladı.-Bizdən tez
demirəm, amma tezliklə toy dəvətnamənizi
görək.
-Yox hələ, nə toy? Toy hələ tezdir. Heç evdəkilər
düz-əməlli bilmir.-Leyla da dilləndi.
-Hə, hələ universitet də bitməlidir. Sonra mənim
əsgərliyim. Yəni biz evlənənə sizin uşaqlarınız
məktəbə gedər.
-Əşi, təki sağlıq olsun. Uşaqlar demişkən, bizim
tayfanın yarısı da yuxarıdadır, qışqırışırlar.-
deyə İsmayıl Vikinqi göstərdi.
Onlar beləcə söhbət eləyirdilər ki, əlləri cibində
sanki kimisə axtarırmıştək ora-bura baxa-baxa
onlara sarı gələn