Kamranı nəzərdə tuturdu.
-Nə bilim,-deyə Şəbnəm nazla ağzını büzdü,-
bəlkə də var, amma mən maraqlanmıram. Çünki
özüm də pərvanəyəm.
-Vauu, kimdir o bəxtəvər?-deyə İsmayıl
maraqla ona baxdı.
-Sən tanımazsan.-Şəbnəm köks ötürdü, sonra
maraqla ona baxan İsmayılın gözlərinə
baxaraq-Bəlkə də vaxtı gələndə tanıyacaqsan?-
dedi.
Bu heç də yaxşıya əlamət deyildi. İsmayıl
narahat şəkldə gözlərini qaçırıb ətrafa
boylandı.
-Bu da xəbərə getdi, xəşilə baxdı e.-deyə
bufetin qabağında Vüsalə ilə söhbət eləyən
Kamranı gösərdi-Neyləyir orada görəsən?
-Özünə oxşayan birini tapıb da.-Şəbnəm kinayə
ilə güldü.
Çox keçmədi ki, Kamran əlində yeni stəkan,
üzündə sevinc ifadəsi onlara yaxınlaşdı.
-Evrika, evrika, tapdım!
-Evlənməyə qız tapdın?-Şəbnəm kinayə ilə
soruşdu.
-Yox o var, mən başqa şey tapmışam. Kofem
səhv gəlib deyə hirslənmişdim, amma doğrudan
da hər içdə bir xeyir varmış-deyə-deyə yerinə
oturdu.-Mənim südlü kofem bu qıza düşübmüş,
bunun kofesi də mənə.-arxa tərəfdə yerinə
oturan Vüsaləni işarə elədi.
-Həə, kofeni tapdın?-İsmayıl başa düşmüştək
dilləndi.
-Yox e, resepşına qız tapdım.
-Bunu?-Şəbnəm üzünü turşudaraq Vüsaləni
göstərdi.
-Yox e, bunun bir qrup yoldaşı var, işə ehtiyacı
var. Danışdım, kursun yerini zadı dedim,
birinci gün gələcəklər.
-Halaldır qardaşıma.-İsmayıl əlini Kamranın
çiyninə qoydu. Sonra Şəbnəmə onu işarə
eləyərək-Sənə demişdim diribaşdır?-deyə göz
vurdu.
-Hmm, axır ki bir işə yaradın, bibioğlu.-Şəbnəm
nazla ona baxdı.
Məktəbdə dərsi tez qurtaran Ayan Xatirəgilə,
Gülayın ad gününə tələsirdi. Lakin məktəbin çöl
qappısında onu gözləyən sürprizdən xəbərsiz idi.
İri addımlarla darvazadan çıxırdı ki əlləri
cibində özünü divara söykəyib fikirli-fikirli
ayağı ilə yeri sürtən Əlini görüb duruxdu. Bu an
Əli də onu gördü və vəziyyətini düzəldib
çəkingən-çəkingən ona yaxınlaşdı.
-Salam Ayan, necəsən?-həyəcandan ürəyi
boğazında döyünürdü.
-Salam, yaxşıyam, sağol.-Ayan sual dolu
baxışlarla ona baxa-baxa salamaını