ı aldı.
-Danışa bilərik?
-Nə haqda?-bu Ayanı daha da
təəccübləndirmişdi. Ona görə də qaşlarını
çataraq soruşdu.
-Belə, ümumi.
-Yox, vaxtım yoxdur. Xatirəgilə geməliyəm.-
qaşqabağını sallayan Ayan ondan aralanmaq
istədi.
-Bir yerdə gedək onda.
-Dedim ki, yox!
-Ayan, xahiş eləyirəm.
-Toyuna çağırmağa gəlmisən?-Ayan dayanıb
kinayə ilə ona baxdı.
-Yox, nə toy? Mən sadəcə...
-Nişanlı adamsan, başqa bir qızla nə danışa
bilərsən ki?
-Ayan, mənə qulaq assan, biləcəksən!-Əli
əvvəlkindən fərqli olaraq səsini qaldırdı.
-Nə üzsüz adamsan ə, sən!-Ayan da səsini
qaldırdı.-Sən mənimlə danışmaq hüququnu
çoxdan itirmisən! Mən səninlə danışmaq
istəyəndə maddım-maddım üzümə baxdığın
vaxtarda! Hə, bu arada,-Ayan bu dəfə daha
asta və kinayəli səs tonu ilə,-sən danışa bilirdin
ki?Mən elə bilirdim sən dilini udmusan.-deyərək
ona baxdı.
-Bilirəm, sənə qarşı çox böyük səhvlər eləmişəm.
Amma o vaxt mən sənə elə davranmalı idim, elə
olmalı idi.
-Niyə?-Ayan onun gözlərinin içinə baxaraq
təkidlə soruşdu.
-Deyə bilmərəm.
-Bəs niyə qabağıma çıxmısan?! Bəs nə
danışacaqsan mənimlə?!-Ayan yenə səsini
qaldırdı.
-Ayan, mənə sadəcə bir şans ver. Mən zamanla
sənə hər şeyi izah eləyəcəm.
-Çıx get buradan.-bərk əsəbiləşsə də Ayan
özünü sakit aparmağa çalışırdı.
-Ayan...
-Çıx get buradan! Özünə hörmət qoyursansa çıx
get!
-Yaxşı, indilik gedirəm.-Əli təslim olmuş
adamlartək əllərini yana açıb bir-iki addım
geri getdi-Amma səndən əl çəkən deyiləm.
-Başa düşümrsən, sən mənim üçün ölmüsən?!-
Ayan ağlamsınır, qəzəbdən dişlərini bir-birinə
sıxırdı.
-Bəs niyə onda gözlərində özünü görürəm?-
onun gözlərinə baxan Əli məsum bir ifadə ilə
soruşdu.
-Geeet!-Ayan daha qəzəblə qışqırdı. Əsəbdən
bütün bədəni əsir, sinəsi köksündən çıxırdı.
-Bağışla.-Əli də kövrəlmişdi. Ona görə də
məyus şəkildə ona baxa-baxa oradan uzaqlaşdı.
Alınmamışdı. Əlinin ilk cəhdi uğursuz olmuşdu.
Lakin o bu dəfə geri çəkilmək, taleyinə boyun
əymək niyyətində deyildi. Ayan isə Əlini ,