ı ki, birdən-Ay
daa, gəlirlər!-deyə qışqırdı.
-Kim?
-Beşinci gün Metroparkda iş danışdığım qız.
Qrup yoldaşını da alıb gəlir. Mən neyləyəcəm?
-Heç nə, de ki, gecikdiniz, yerinizə başqa
adamı almalıyıq.-deyə-deyə İsmayıl ayağa
qalxmağa başladı.-Nə var ki burada? Nə isə,
mən gedim, sənə uğurlar.
-Dayan, dayan, heç yerə getmirsən.-Kanmran
onu yenidən yerinə oturtdu.-Ocağına düşmüşəm,
əmoğlu, mənə kömək elə.-deyib ona yalvarmağa
başladı.
-Nə, nə kömək?-İsmayıl heç nə başa
düşməmiştək ona baxırdı.
Sevillə Vüsalə isə artıq kursun qapısında idilər.
İçəri girirdi ki, Sevil telefonunun zəng çaldığını
hiss eləyib çantasını axtarmağa başladı.
Telefonu tapıb təəccüblə:
-Bahar müəllimə?-deyə öz-özünə dilləndi.
-Sonra zəng eləyərsən. Gəl elə işi danışaq.-
deyə Vüsalə ona tərəf baxdı.
İçəridə isə Şəbnəm resepşın masasında oturub əl
güzgüsündə özünə baxırdı. Vüsalə ona
yaxınlaşıb:
-Salam xanım, biz iş üçün gəlmişdik. Keçən dəfə
Kamran müəllimlə danışmışıq. Demişdi
gələrsiniz, Mayıl müəllim orada olacaq.-dedi.
-Hmm, siz?-onu süzə-süzə dodaqlarını büzən
Şəbnəm-Mən də elə indi gəlmişəm, atamın, yəni
Mayıl müəllimin burada olub-olmadığını
bilmirəm. Siz bir dəqiqə gözləyin.-deyib ayağa
qalxıb müdirin otağına keçdi.
-Ay Sevil, İnşallah bu işin alınar.-deyə Vüsalə
Sevilə baxdı.
-İnşallah. Amma nəsə mənim ürəyim
narahatdır.-Sevil narahat şəkildə içəri gözdən
keçirə-keçirə dilləndi.
-Həyəcanlısan da, ona görə. Bax, içəridə də
belə həyəcanlanma ha. Biraz diri ol, dilli ol.
Çox keçmədi ki, Şəbnəm içəridən çıxdı. Nəsə
gülməli bir şey eşitmiş kimi öz-özünə gülürdü.
-Buyurun, Mayıl müəllim sizi gözləyir.-deyə
gülməmək üçün özünü güclə saxlayaraq onlara
içərini göstərdi
Onun niyə belə elədiyini başa düşməyən Vüsalə
ilə Sevil təəccüblə bir-birilərinə baxa-baxa
müdirin qapısına yaxınlaşdılar. Qapı döyüldü.
Üzündə narazılıq ifadəsi, bir qolunu masaya
dayaq etmiş İsmayıl oturduğu yerdə sağa-sola
fırlana-fırlana:
-Gəl.-deyə dilləndi.
Açılan qapının