ardından Vüsalə ilə Sevil ard-
arda içəri girməyə başladılar. Sevili görcək
İsmayılın dirsəyi stuldan sürüşdü,gözləri
bərəldi, qarşısındakının o olduğuna inana
bilmədi. Sevil də ona görcək ilan vurmuştək geri
atıldı. Gözləri və ağzı heyrətdən açıq qalmışdı.
İllər sonra İsmayılla, özü də belə bir məkanda
qarşılaşacağı yatsa yuxusuna da gəlməzdi.
İsmayılla qarşılaşmaq onun üçün artıq bir
xülyaya çevrilmişdi. Çaşqın və narahat şəkildə
qapının ağzında vurnuxdu, bir anlıq hətta çıxıb
getmək də istədi. Lakin bu vaxt onu qolundan
dartan Vüsalə gəlməsi üçün işarə elədi. Özü də
irəli yeriyərək:
-Salam, biz Kamran müəllimlə danışmışıq.-deyə
üzünü İsmayıla tutdu.
-Bilirəm, buyurun.-özünü birtəhər ələ alan
İsmayıl isə gözlərini Sevildən çəkib ona baxdı.
-Siz Mayıl müəllimsiniz?-Vüsalə də öz
növbəsində təəccüblənmişdi.
-Hə...yoo...əyləşin,-nə deyəcəyini bilməyən
İsmayıl onlara qarşıdakı stulları işarə elədi,-
danışarıq.
Vüsalə razılıq eləyib oturdu. Sevil də birtəhər
özünü ələ alaraq otursa da İsmayıla tərəf baxa
bilmirdi.
-Bu mənim qrup yoldaşımdır, rəssamlıqda bir
yerdə oxuyuruq.-deyə Vüsalə Sevili göstərə-
göstərə sözə başladı.-İndi bu qızın işə ehtiyacı
var.-sonra Sevilə göz ağardıb-Danışsana.-dedi.
-Lap yaxşı.-ürəyi boğazında döyünsə də
İsmayıl özünü itirməməyə çalışırdı.-Komputer
savadınız var, xanım?-xanım sözünü xüsusi
vurğu ilə deyərək Sevilə baxdı.
-Bəli, kursa getmişəm.-Sevil nəhayət ki, bir
anlıq da olsa onun üzünə baxa bildi. Sonra
dərhal gözlərini qaçırdı.
-Biz tələbələri də nəzərə alırıq, ona görə də
resepşına iki nəfər götürürük. Siz də yəqin
günortadan sonra işləmək istəyirsiniz?
-Əslində işləyirəm, bu işə elə də ehtiyacım
yoxdur. Sadəcə qrup yoldaşım çox təkid elədi.
-Ay qız,-Vüsalə yenə ona göz ağartdı,-məni
peşman eləmə.-sonra üzünü İsmayıla tutub-Siz
ona fikir verməyin.-dedi.
-Buyurun, çöldəki qıza yaxınlaşın, Şəbnəmə, o
sizə CV verəcək, onu doldurun. Sonra biz sizə
xəbər verərik.-deyə İsmayıl onlara qapını