cilovlayıb Züleyxaya işarə
edərək onunla birlikdə çölə çıxdı. Asya isə öz
aləmində qarşsındakının Emil olub-olmadığını
aydınlaşdırmaqda idi.
-Buyurun, xanım, nə lazım idi?-Asyanın
heyrətlə ona baxdığını görən oğlan dilləndi. -
Mm...mənə...sizdə fləşkart olur?-deyə Asya
birtəhər özünü elə alıb soruşdu.
-Əlbəttə olur, bura telefon mağazasıdır. Baxın,
bunlardır,-deyə oğlan bir kənarda sıra ilə
düzülmüş fləşkartları göstərdi,-sizə hansından
lazımdır?
-Yaddaşı çox olan.
-Ən yaxşısı on iki manatadır.
-Elə ondan verin.-deyə Asya əlləri əsə-əsə
çantasını açmağa başladı.
Çöldə isə Coşqunla Züleyxa mübahisə edirdilər.
-Deməli, bir dəfə arxanca gələ bilmədim deyə
sən istədiyin kimi gəzə bilərsən?
-Coşqun, dedim axı evə gedirdim, qızla
qarşılaşdım, sinif yoldaşım olub, xahiş elədi ki
telefon mağazasına girək, mən də razılaşdım.
Burada şişirtməli nə var ki?
-Mən şişirtmirəm. Mən sənə demişəm ki oğlanlar
çox olan yerlərə getmə, getdiyin yerləri də mənə
de.
-Buna görə qanımızı qaraldacayıq? Pis oldu,
sənin iş yerini də öyrənmiş oldum.
Bu vaxt Asya dükandan çıxıb maraqla Züleyxa
və Coşquna baxdı.
-Nə isə, hələlik.-deyə Züleyxa Coşqundan
aralandı.
-Hələlik. Evə çatanda xəbər elə.
-Yaxşı.
Coşqun döngəyə qədər onların arxasınca
baxdıqdan sonra dükana qayıtdi. Ağzı
qulaqlarında olan Asya isə digər tərəfdən də
Züleyxadan bu oğlanın kim olduğunu xəbər
alırdı.
-Zülü, sevgilindir?
-Yox, caan, nə sevgili? Ailələrin məsləhəti ilə
olan bir şeydir. Hələ ki sadəcə danışırıq.
-Hmm, pis oğlana oxşamır.
-Sən nəyə gülürsən?
-Məən? Gülmürəm ki.
Asya gördüyü oğlanın Emil olub-olmadığını
dəqiqləşdirməmiş Züleyxaya heç nə demək
istəmirdi. Digər tərəfdən də Züleyxanın sözlüsü
ilə bir yerdə işləyirdisə bunu heç demək
olmazdı.
Axsam düşürdü. Hava qaralmaq üzrə idi. Əli
yenə də Ayanın işlədiyi məktəbin çöl qapısında
dayanıb onu gözləyirdi. Diqqətlə qapıdan
çıxanlara baxır, Ayanı gözdən qaçırmamağa
çalışırdı. Saatlar isə yeddiyə işləyirdi və
məktəbin