işarə elədi. Əli tutulmuşdu,
Raminin üzünə baxa bilmir, narahat şəkildə
gözlərini qaçırırdı. Ayan arxaya baxa-baxa
maşına tərəf getdi. Ramin isə qolunu Əlinin
boynuna dolayıb kənara çəkdi.-Əli, sən məndən
böyüksən və mənim də sənə böyük hörmətim var.
Amma bu o demək deyil ki, sən istədiyin vaxt
mənim bacımın qabağını kəsə bilərsən.
-Ramin, mənim pis niyyətim yoxdur. Bacına
qarşı olan münasibətimi də bilirsən.
-Səbəb hər nə olursa olsun, o mənim bacımdır və
əgər o səni görmək istəmirse, özünü bu qədər
yorma. Hələlik.-Ramin əlini onun çiyninə vurub
aralandı.
-Anası az idi bir də qardaşı çıxdı. Ay Allah,
mən bunların hansı ilə mübarizə aparacam?-Əli
dilxor şəkildə onların arxasınca baxır, başını
bulayırdı.Növbəti gün. Vüsalənin təkidinə, Kamran və
Şəbnəmin ard-arda zəng eləyib xahiş
eləmələrinə baxmayaraq Sevil kursda işə
başlamaqdan boyun qaçırırdı. Buna görə Vüsalə
ondan incisə də də Sevil dərsdən çıxıb köhnə iş
yerinə getdi. Dəhlizləri silib yenicə otaqda
dincini alırdı ki xadimə qadınlardan biri içəri
girib:
-Sevil, çöldə bir oğlan səni soruşur.-dedi.
-Oğlan?-Sevil təəccüblə ona baxdı.
-Hə, deyir qohumundur.-Qohum sözünü eşitcək
Sevilin əl-ayağı buz kəsdi. Bir anlıq ağlına Xəlili
gətirib nə edəcəyini bilmədi. Xəlil həbsxanadan
bu tezliklə çıxa bilməzdi axı. Çıxmışdısa da
bundan sonra onun halı necə olacaqdı?-
Getmirsən?-qadının səsi onu fikrindən ayıltdı.
Üzündə narazılıq ifadəsi ayaqlarını sürüyə-
sürüyə otaqdan çıxdı. Dəhlizə boylandı. Tanış
kimsə görünmürdü. Onun ora-bura boylandığını
görən qadın-O tərəfdədir, pilləkən tərəfdə.-
dedi.
Pilləkənə yaxınlaşan Sevilin qarşısındakını
görcək təəccüb və həyəcanı birə-beş artdı.
Gözləri yerindən çıxacaq kimi böyüdü. Bəli,
əlləri cibində maraqla onu süzən Ismayıl idi.
Sevil indi çıxılmaz vəziyyətdə idi, hətta bir anlıq
geri qayıdıb getmək də istədi. Utanırdı çünki.
Onun qarşısına burada, bu geyimdə çıxdığı üçün
utanırdı. Hətta ona elə gəlirdi ki indi Ismayıl
ürəyində onun