orada
olmağımdan narahatsansa bil ki, mən orada
işləmirəm. Oranın əsas sahibi Mayıl müəllimdir,
işə baxanlar da Kamranla Şəbnəm. Mən dünən
Kamrana baş çəkmək üçün orada idim. O arada
ona zəng gəldi ki bəs tapdığı qızın, yəni, sənin
yerinə başqa birini tapşırıblar. Ona görə də
məcbur qalıb müdir rolunu mən oynadım. Elə bu
səhər də bildik ki tapşırılan da sənsən. Nə
deyirsən, sabahdan təzə işinə başlayırsan?-
Ismayıl ona sarı əyilıb maraqla cavabını
gözlədi.
Ismayılın son dedikləri Sevilə heç də xoş təsir
bağışlamamışdı. Deməli, illərdir boş yerə onun
həsrətini çəkib xatirəsini saxlayırmış. Amma o
da bunun qarşılığında Ismayılın qabağında
əyilməməli, onu unutduğunu sübut eləməli idi.
Başını qaldırıb qərarlı şəkildə:
-Inşallah.-dedi.
-Lap yaxşı.-Ismayıl gülümsədi.-Onda bu gün
burada ərizəni yaz, sabah dərsdən sonra ora
gəl. Ya Kamran, ya Şəbnəm, ikisindən biri
mütləq orada olacaq. Iş vaxtlarını, maaşı
danışarsınız.
-Aha, yaxşı.
-Nə isə, mən gedim, hələlik.-deyib Ismayıl
ayağa qalxdı.
-Hələlik.-Sevil də ayağa qalxdı.
Sevilə elə gəlirdi ki Ismayıl ona yazığı gəldiyi
üçün kömək eləyır. Əgər o Bahar müəllimə ilə də
danışmışdısa onun vəziyyətindən də xəbərdar
idi. Ismayıl isə tam əksini fikirləşir, Sevilin
indiki halında özünü günahkar bilirdi. Əgər
vaxtında onu tək qoymasa idi indi Sevilin
vəziyyəti də belə olmayacaqdı. Bura qədər
gəlməsinə səbəb də çəkdiyi vicdan əzabını
yüngülləşdirmək, heç olmasa indi ona kömək
eləyə bilmək idi.
Məktəbin çöl qapısında nişanlısını gözləyən
Yusif onu solğun və yorğun halda görcək
duruxdu.
-Nə olub sənə?-deyə təlaşla qabağına getdi.
-Xəstəyəm, hər yerim ağrıyır.-Sevinc başını
onun çiyninə qoyaraq gözlərini yumdu.
-Temperaturun var ki sənin.-əlini onun alnına
qoyan Yusif başını bulaya-bulaya dedi.-Gəl,
tez-tez gedək. Biraz da burada soyuq tutma.
Onlar yavaş-yavaş məktəbdən aralanmağa
başladılar. Başını onun çiynindən qaldıran
Sevinc:
-Bu günün necə keçdi?-deyə soruşdu.
-Dünənki kimi