oturub onu sakitləşdirməyə çalışan
Ramin idi.
-Sən nə vaxt gəlmisən?-deyə Ayan qorxudan
bərəlmiş gözlərlə ona baxdı.
-Bayaqdan qapını dağıdırdım. Sonra gördüm
səndən bir səs çıxmır, içəri girdim. Hələ işığı da
yandırdım ki qorxmayasan.
Ayan dikəlib yastığını arxasında rahatladı.
Ramin isə bayaqdan əlində tutduğu dəftəri ona
uzada-uzada:
-Bacı, fri vörklərimi (sərbəst işlər) yaza
bilərsən?-deyə boynunu burmuşdu.
-Sən yenə başladın?-Ayan tərs-tərs ona baxıb
dəftəri geri itələdi.-Yox, yaza bilmərəm, özün
yaz.
-Yaza bilsəm, səndən kömək istəyərəm? Heç
olmasa, bunlara bax.-deyə Ramin dəftəri
yenidən ona uzatdı.
-Bu nədir?-dəftəri alıb yazılanları gözdən
keçirən Ayan qardaşına baxıb başını buladı.-
Mən sənin yerinə utandım. Sənə neçə dəfə
demişəm hislərlə bağlı olan fellər ayinci(ing)
şəkilçisi qəbul eləmir deyə? Yenə də burada səhv
eləmisən?
-Əsas odur hislərimdə səhv eləmirəm.-deyə
Ramin özünəməxsus bir əda ilə yaxasını dartdı.
Ayan bir anlıq tutuldu. Bu onun yadına illər
əvvəl Əli ilə bağlı olan bir səhnəni salmışdı. Eyni
səhv üstündə danladığı Əli onun gözlərinə
baxaraq "Mən hislərimdə yanılmıram." demişdi.
Özündən ixtiyarsız köks ötürüb üzünü qardaşına
tutdu. Bayaqkıtək məzəmmət edərcəsinə:
-Sizə bu universitetdə ingilis dili keçmirlər? Nə
gündəsən sən?-deyə soruşdu.
-Keçirlər, prosto mən qulaq asmıram.-Ramin
ağzını yaydı.
-Asmazsan da fikrin Rüqayə xanımın
yanındadır.
-Eh, kaş onun da fikri mənim yanımda olsa.
-Ramin, qaqaş, xəbərin var ki özünü uçuruma
aparırsan? Bu qədər kor olma demişəm sənə.
-Niyə uçuruma aparıram e özümü? Sən də mənə
dəstək olsan canın çıxar.
-Ramin!
-Əşi, vabşe mən gedirəm,-deyib Ramin əsəbi
şəkildə ayağa qalxdı,-sən deq nifrət eləməyində
ol.-telefonu işarə eləyərək otaqdan çıxdı.
Anasının dərmanlarını verib onu rahatlayan
Sevil otağına çəkildi. Paltar şkafının qapılarını
açaraq fikirli-fikirli içərini gözdən keçirdi.
Asılqandakı paltarların demək olar ki hamısı
köhnə, dəfələrlə geyilmiş