böyük olar.
-Olan deyil. Beli tutulub, ətəyi də kəsilib, tam
sənin razmerindir.
-Sən bunu hansı arada elədin?
-Görürəm dünəndən şkafları alt-üst eləyirsən.
Mənim da ağlıma bu paltar gəldi. Onsuz da mən
çox çölə-bayıra çıxmıram. Aparıb Aynurəyə
verdim, o da bir günə düzəltdi.-kövrələn Sevil
heç nə deyə bilməyib bacısını qucaqladı.-Mənim
bacım heç kimdən əksik deyil. Camaat sənin
gözəlliyinə həsəd aparır. Sabah da saçlarını
qəşəng fenləyərəm, səni qəşəng bəzəyərə,
olarsan kukla. Qoy, gözlər biraz gözəllik
görsün.-Sevil bacısını özündən aralayıb gözlərini
silə-silə deyirdi.
-Çox sağol, çox sağol.-yenidən bacısını
qucaqlayan Sevil isə ancaq bunları deyə bilirdi.
Bir neçə gün sonra. Bankda, Yusifin iş yerində
qarşılaşan Kənanla Yusif Kənan kredit borcunu
ödədikdən sonra birlikdə çölə çıxdılar. Kənan
universitetə, Yusif isə nahar üçün kafeyə
gedəcəkdi. Hal-əhval tutmağa, oradan-
buradan danışmağa başladılar.
-Nə vaxt evlənirsən? Oxudun, əsgərliyini çəkdin,
iş tapdın, daha nəyi gözləyirsən?
-Allah qoysa. Iş tapdım, amma hələ özümü
tutmamışam axı. Sevinc də bir yandan dirəşdi
ki magistratura oxuyuram. Ona görə hələ bir il
də gözləməliyəm. Sən özündən danış e,
namizədin yoxdur?
-Yox, nə namizəd? Hələ oxuyuram.
-Nə olsun oxuyursan? O boyda universitetdə bir
qız tapmadın? Yeri gələndə sən bizdən çox
oxuyursan.
-Nə bilim, Zərifədən sonra o haqda
fikirləşməmişəm.
Kənan gözlərini yerə dikərkən Yusif özlüyündə
nəsə götür-qoy edə-edə:
-Məncə hələ gec deyil, istəsən fikirləşə
bilərsən.-dedi
-Orasını düz deyirsən, bizim unidə ağıllı,
savadlı qızlar çoxdur. Amma Zərifədən sonra
təzə bir qızla tanış olmaq, ona öyrəşmək...
-Leyla.-deyə Yusif bic-bic gülümsəyərək Kənana
baxdı.
-Nə?-Kənan da təəccüblə geri atıldı.
-Hə də, bəs mən bayaqdan sənə nə deməyə
çalışıram?
-Yox ay Yusif, biz sadəcə dostuq. Həm də mən
heç ona o gözlə baxmamışam.
-Biz də dost idik də, nə oldu? Sən ona o gözlə
baxmamısan deyə bu o demək deyil ki heç vaxt
da baxa