itirib
gözlərini qaçırdı.
-Yaxşı, bu mövzu burada bağlandı. Içəridə kim
var?-deyə Ismayıl müdir otağını işarə elədi.
-Şəbnəm xanım.
-Bəs Kamran?
-O da gəlmişdi, amma biraz əvvəl harasa getdi.
-Hmm,-Ismayıl fikirli-fikirli damaqlarını
gəmirə-gəmirə əllərini belinə qoydu,-gedim,
yoxsa onu gözləyim?-deyə öz-özünə danışmağa
başladı. O belə düşünərkən Sevil də yavaş-yavaş
yerinə otururdu. Bu vaxt Ismayılın gözü qeyri-
ixtiyari Sevilin onu olduqca incə göstərən
donuna, dalgalı saçlarına və sürməli gözlərinə
sataşdı. Bayaqdan onunla danışsa da ona belə
fikir verməmişdi. "Ilahi, o necə də gözəl
görünür. Allahım ağlıma muğayat ol." Yerinə
oturub yenidən kompüterinə baxan Sevil
Ismayılın baxışlarını öz üzərində hiss eləyib
özündən ixtiyarsız ona baxdı. Ismayıl isə tez
özünü yığışdıraraq-Yaxşısı budur, zəng eləyim.-
deyə əl atıb cibindən telefonunu çıxarmağa
başladı.
Bu vaxt müdir otağından çıxan Şəbnəm Ismayılı
görüb sevincək:
-Bıy, smaylik, gün haradan çıxıb belə?-deyə
ona sarı gəldi.-Sən hara, bura hara?
-Həm biraz işlərim var idi, başım qarışıq idi.
Kamran haradadır?
-Işi var, gələcək indi. Gəl də içəri.-Şəbnəm ona
otağı işarə elədi.
-Yox e mən Kamranı...
-Kamranı yenə də görərsən də. Mən səninlə
danışmalıyam.
-Danışmalısan? Nə haqda?
-Oy smaylik, bu qədər soruşacağına içəri gəl.-
Şəbnəm onun qoluna girib bezgin şəkildə özü ilə
dartmağa başladı. Sonra Sevilə sarı baxıb-Seva,
məni soruşan olsa, de ki məşğuldur.-dedi.
-Yaxşı,-qəribə-qəribə ona baxan Sevil,-çay
gətirim?-deyə soruşdu.
-Yox, söhbətimin bölünməsini istəmirəm.
Sevil ikrahla onların arxasınca baxarkən Ismayıl
da nə olduğunu başa düşmədən Şəbnəmin
arxasınca otağa girdi. Özünü yenidən işinə
vermək istəsə də Sevilin fikri içəridə qalmışdı və
deyəsən o Ismayılı bu qızılı, qıvrım saçlı,
baxımlı və özündən razı müdirəsinə qısqanmağa
başlamışdı. Içəridə isə Ismayıl müdir
masasında Şəbnəmlə üz-üzə oturmuşdu. Hal-
əhval tutduqdan sonra:
-Necədir, təzə işçinlə yola