a gedirsən?-deyə Sevili
xəbər aldı.
-Ürəyin təmizmiş,-Şəbnəm bayaqkından fərqli
ciddi üz ifadəsi ilə Ismayıla baxdı,-mən də elə
ondan danışacaqdım.
-Nə olub, nəsə problem var?
-Tam da problem sayılmaz. Əslində çox yaxşı
qızdır, amma həm də çox sakit qızdır.
Resepşınlığa isə belə sakit yox, dilli-dilavər
qızlar lazımdır. Bax, məsəl üçün bu gün bir
valideyn dil kursu ilə maraqlanırdı, o isə üç-beş
kəlmə sözü bir araya gətirib onu başa sala
bilmədi.
-Başa düşürəm,-deyə Ismayıl məyus şəkildə
başını yellədi,-amma bəlkə zamanla düzələr?
Nə də olsa təzədir, bundan əvvəl heç belə bir
yerdə işləməyib. Həm də ki anası xəstədir, onun
bu dəqiqə yaxşı işə və yaxşı pula ehtiyacı var.
-Nə bilim, ay Ismayıl, təki elə olsun. Mən də
sənə görə səsimi çıxarmıram. Başqası olsaydı,
elə ilk gündən çıxarmışdım.
-Düzələcək, narahat olma. Yavaş-yavaş
öyrəşəcək.
Məktəbdə dərsi tez bitən Xəyal işdən birbaşa
anasıgilə gəlmişdi. Anası onun həmişəkitək
onlara baş çəkməyə gəldiyini düşünsə də Xəyal
qardaşı haqqında qulağına çatan xəbərlərə
aydınlıq gətirmək, Rafiq ilə danışmaq üçün
burada idi. Lakin onun bikefliyi Sənubər xalanın
gözündən qaçmamışdı. Ona görə də oğlundan
niyə kefsiz olduğunu xəbər almağa başladı.
Xəyal isə şagirdlərinə əsəbiləşdiyini bəhanə
gətirdi. Çox keçmədi ki Rafiq də gəldi.
Qardaşını burada görcək biraz təəccüb, biraz da
kinayə ilə:
-Sən hara, bura hara? Sən buralara gələrdin
ki?-deyə onunla salamlaşmağa başladı. Vanna
otağına keçib əllərini yuduqdan sonra Əsmərə
ona da çay gətirməsini tapşırıb otağa qayıtdı.
-Al-velin necə gedi? Klyent val həmişəki kimi?
-Pis deyil, klyentdir də, olanda olur,
olmayanda olmur. Balacanı niyə gətirməmisən?
-Mən birbaşa məktəbdən gəlmişəm.
-Hə, deyirəm axı, arvaddan xəbərsiz gəlmisən.
Yoxsa sən buralara çətin dönərsən.-Rafiq yenə
də ağzını yaya-yaya gülməyə başladı. Sənubər
xala ona göz ağartsa da bu ona təsir eləmədi. Onsuz da əsəbi olan Xəyal isə səbrini basır, onun
hərəkətlərini izləyirdi. Bu