həm də əsəbdən
titrəyə-titrəyə bir tərəfdən Əlini yumruqlayır,
digər tərəfdən də qapını açmaq üçün onun
tutacağını dartışdırırdı.
-Saxlamayacam! Sən mənimlə danışmaq
istədiyini deməyənə qədər bu maşın
dayanmayacaq!-Əli isə bayaqkından fərqli
olaraq qışqırır, maşının sürətini artırırdı.
-Sən nə manyak, nə xəstə adam imişsən!
-Məni bu hala sən gətirmisən! Vaxtında mənə
qulaq assaydın belə olmayacaqdı!
-Əli, qurban olum saxla, nə olar, mən
qorxuram.-artıq qorxudan ürəyi tez-tez
döyünən və rəngi qaçan Ayan ağlaya-ağlaya
başını qabaq oturacağa söykədi.-Sən bizi
öldürmək istəyirsən?! Mən eyni şeyləri yenidən
yaşamaq istəmirəm axı.
Əli onun halının pisləşdiyini görüb təlaşla
arxaya boylanmağa, sürəti azaltmağa başladı.
Ayan isə artıq nəinki danışa, heç ağlaya da
bilmirdi. Başını söykədiyi yerdən qaldırmır,
sinəsi köksündən qopacaqtək tez-tez nəfəs alıb-
verirdi. Maşını sağa çəkib saxlayan Əli tez sükan
arxasından düşüb sağ, arxa qapını açdı. Bu
vaxt başqa bir maşın da siqnal verə-verə gəlib
onun qabağında dayandı. Bu Xəyal idi.
-Ayan, Ayan, qurban olum, bağışla məni. Mən
səni incitmək istəmirdim.-Əli Ayanın başını
olduğu yerdən aralayıb əlini üzünə, nəbzinə
vurarkən Xəyal da özünü onlara yetirmişdi. O
qəzəblə Əlini Ayandan aralayıb hədələyə-
hədələyə:
-Sənə bi dənə ilişdilədim, amma heyf ki indi
vaxtım yoxdu.-barmağını silkələdi.-Bilmisən ki
ona belə həyəcan olmaz?!
-Müəllim, mənim pis niyyətim yox idi.-Əli çaşqın
şəkildə ona necə açıqlama verəcəyini bilmirdi.
-Ayan, Ayan, qolxma, həl şey yaxşıdı.-Xəyal isə
bir tərəfdən Ayanı sakitləşdirməyə, digər
tərəfdən də nəbzini yoxlamağa başladı.
-Müəllim, atamgil haradadır, onlar da
gəliblər?-Ayan özünü ələ alıb gözlərini silə-silə
çölə boylandı.
-Yox, nalahat olma, onla gəlməyiblə. Lamin zəng
eləmişdi, yolda tıxaca düşüb, ona gölə geli
qayıtmalı olub. Mənə zəng elədi ki Ayana çata
bilməyəcəm, onu məktəbdən sən götül, bu gecəlik
sizdə qalsın.-bunu deyən Xəyal həm də başını
qaldırıb