b arxaya baxmağa məcbur elədi. Özünü
ciddi tutmağa çalışsa da dodağı qaçan İnci
əlindəki manatı ona uzadıb:
-Bir nəfər.-dedi.
-Yenə də yatıb qalmısan?-Mehdi təlaşla ona
baxdı.
-Yox, qonaq gəlmişəm,-Inci özünü tuta bilməyib
yüngülcə dodaq qaçıraraq,-qohumumuz
şəhərcikdə qalır.-deyə yuxarını işarə elədi.
-Doğrudan?-Mehdi təəccüb və heyrətlə yuxarı
baxdı.-Bəs o gün məni niyə 20 yanvara qədər
sürüdün? Qohumungildə qalardın da.
-Həmin gün təlaşdan ağlıma gəlməmişdi. Həm
də sən sürücüsən, sənin borcun sərnişinləri
istədikləri yerə aparıb-gətirməkdir.
-Xanım qız, marşrutla taksini səhv salmısınız
deyəsən?-Mehdi kinayə ilə ona baxdı.
-Sənin də qolun sağalıb deyəsən, səsin yaman
bərk çıxır.-İnci qaşının birini qaldırıb maraqla
ona baxdı.
-Müdafiəsiz vaxtında bir dənə qolumu bükmüsən
deyə çox sinənə döymə e. Ona qalsa mən səndən
iki dəfə daha güclüyəm.
-Yaxşı, yoxsa sən də karate üzrə ölkə
çempionusan?
-Ka...ka...karate?-Mehdi gözlərini bərəldib
heyrətlə bu arıq uzun və incəbelli qıza baxdı.
-Aha, nə vaxt razborkaya adam lazım olsa
çəkinmə.-deyə İnci ərklə əlini onun çiyninə
vurub pul qabından dörd dənə iyirmi qəpiklik
götürüb marşrutdan düşdü.
-Ay daa, yaman yerdə axşamladıq.-gözləri və
ağzı heyrətdən açıq qalan Mehdi onun
arxasınca baxa-baxa öz-özünə pıçıldadı. İnternetdə özünə lazım olan materialları tapan
Ayan sonra feysbuk hesabına göz gəzdirdi.
Mesaj qutusunda Sevincdən gələn mesajı
cavablandırdıqdan sonra "başqa" mesajlara da
baxdı. Bu vaxt isə gözlərinə inana bilmədi. Onun
profilini haradan, necə tapmışdısa Əli ona
mesaj yazmışdı. Əvvəl bunun o olduğuna
inanmadı. Diqqətlə adına və profil rəsminə
baxdı. Bəli, bu Əli idi. Bu Ayanı həm
əsəbiləşdirmiş, həm də yaxşı mənada
həyəcanlandırmışdı. Lakin Əlinin bir neçə saat
əvvəlki hərəkətini xatırlayıb:
-Sən sonuncu şansını bu gün itirdin. Boş yerə
özünü yorma.-deyə qaşlarını çatıb profildən
çıxdı və noutbukun qapağını örtdü.
-Nə olub, niyə öz-özünə danışırsan?-bu vaxt
otağa