eləyirəm.
-Ma...mag...-Sevinc təəccübündən nə deyəcəyini bilmirdi.
-Hə, magistratura. Mən orada olanda çox düşündüm, Sevinc. Başa düşdüm ki sənə qarşı haqsızlı q eləmişəm. Mən istədim ki tez evlənək, amma sən oxumaq istəyirsənsə...
Yusif sözünü bitirməmiş Sevinc onun boynuna atılıb ağlamağa başladı.
-Eşşək! Donuz! Bir də məni qoyub getsən səni öldürürəm, eşitdin?!
-Yaxşı, yaxşı, boğdun məni.-Yusif onu özündən aralayıb gözlərini silə-silə-Caaan, belə darıxmışdın?-deyə soruşdu.
-Əlbəttə darıxmışdım, başdanxarab! Düzünü de, orada rus qızlarına baxmamısan?
-Ooo, Sevinc, bir qəşəng qızlar var.
-Utanmaza bax e, sən!
-Sən niyə zarafat anlayışını itirmisən? Səncə qızlar mənim vecimə idi? Sənsiz ürəyim partlayırdı orada.
-Bir də getmə.
-Heç vaxt.Marşrutu ticarət mərkəzinin qabağında saxlayıb
qapıları açdı. Içəridə olan üç-beş sərnişin gediş
haqqını ödəyib düşdükdən sonra özü də sükan
arxasından enib sürücülər üçün ayrılmış
kabinəyə tərəf getməyə başladı. Özünü kölgəliyə
verib cibindən siqaretlə alışqanı çıxardı.
Damağına qoyduğu siqaret kötüyünü alışdırıb ilk
udumu alırdı ki:
-A bala, yazıqsan, az çək o zəhrimarı.-deyə
arxadan bir səs eşitdi. Səsə diksinib arxaya
döndü. Kabinədə oturub çay içən Vaqif əmi ona
baxıb başını bulayırdı. Reflektiv olaraq kötüyü
arxasında gizlətdi. Vaqif əmi isə ona içərini
işarə eləyərək-Gəl, çay iç.-dedi.
-Yox, sağol, dayı. O qədər vaxtım yoxdur,
çıxmalıyam.
-Hələ doqquz dəqiqən var, doqquz dəqiqəyə iki
stəkan çay içmək olar. Cavan canına yazığın
gəlsin.
-Eh dayı, təkcə öz canım olsa, alıb qaçaram bu
dünyadan. Amma neyləyim ki məndən asılı
olanlar var.
-Elə onlara görə də canına bax. Həmişə belə
olmayacaq ki. Gün gələcək ailən, uşaqların
olacaq, onda səndən asılı olanların sayı ikiqat
artacaq. Bax onda can sənə lazım olacaq. Onda
baş-gözünə döymək istəmirsənsə indidən tərgit
bu zəhrimarı.
Bir əlində közərən siqaretə, bir də Vaqif əmiyə
baxdı. O düz deyirdi, ondan asılı olan ana və
bacısına görə canının