n şəkildə
dodaqlarını büzən Şəbnəm sonra bibisioğluna
baxıb,-bax e, gözünə su ver.-dedi.
-Pah, nə olub ki maa? Istədiyin maşın olsun, bu
dəqiqə alaram.-deyə Kamran özünü
sındırmadan dilləndi.
-Yaxşı görüm, ətimi tökmə.-Şəbnəm üzünü
turşudaraq bir-iki addım atdı, sonra üzünü
Ismayıla tutub-Bir daha xeyirli olsun, smaylik.-
dedi.-Məni bağışla, bir az tez getməliyəm. Bu
gün Sevil də gecikəcək, kurs boş qalmasın.
-Gecikəcək, niyə?-bunu eşidən Ismayıl təlaşla
soruşdu.
-Anasını həkimə aparıb, dedi ola bilsin biraz
gec gəldim. Dedim, eybi yox. Nə isə, hələlik.
Şəbnəm bunu deyib aralandı. Bir müddət
fikirli-fikirli onun arxasınca baxan Ismayıl
gözlərini çəkəndə Kamranın da məyus şəkildə
Şəbnəmin arxasınca baxdığını görüb köks
ötürərək:
-Asan olmayacaq ha, əmioğlu?-deyə dilləndi.
-Özü də heç asan olmayacaq.-Kamran da köks
ötürərək gözlərini Şəbnəmdən çəkib Ismayıla
baxdı.-Nə deyirəm ağız büzür, nə eləyirəm, mız
qoyur.
-Naz eləmək qızların adətidir. Əsas odur,
nifrət eləmir. Gözünün qabağındadır, onu
görmək üçün bəhanə axtarmırsan ki. Çalış,
sevgisini qazana biləsən.
-Nə bilim.məyus şəkildə dodaqlarını büzən
Kamran Ismayılın son dediklərini beynində
götür-qoy edirdi ki birdən nəsə tapmıştək
qaşının birini qaldırıb maraqla ona baxdı.-
Əmioğlu, olmaya sən də bura ağbajının sevgisini
qazanmaqdan ötrü gəlirsən?
-Nə ağbajı ə?-Ismayıl bunu gözləmirdi. Ona
görə də ilan vurmuştək geri atıldı.
-Sevil ağbajı. Hə dana, siz o vaxt sevgili idiniz
axı.
-Nə boş-boş çərənləyirsən? O vaxt sevgili idik,
indi deyilik. Bax, onun da yanında belə boş-boş
danışarsan, səni öldürərəm.
-Narahat olma, mən harada susub, harada
danışmalı olacağımı bilirəm.
-Inşallah.-deyə Ismayıl kinayə ilə ona baxdı.
Sonra maşının qapısını açıb otura-otura,-Nə isə
mən getdim, papanın şəkər dərmanlarını da
almalıyam.-dedi.
-Sən belə elə də, birbaşa onkologiyanın
yanındakı aptekə get, birdən ağbajı oralarda
olar.-Kamran özünü maşının şüşəsinə dirəyib
gülə-gülə içəri