boylandı.
-Bax, maşın təzədir demərəm, əzərəm ha səni.
-Aman, qorxdum.-Kamran zarafatla geri atılıb
gülməyə başladı.
Ona baxıb gülə-gülə başını bulayan Ismayıl
maşını işə salıb oradan uzaqlaşmağa başladı.
Züleyxanın iş yerinin qabağında görüşən
Züleyxa ilə Coşqun məktəbdən bir xeyli
aralanmışdılar. Heç biri dinməsə də Züleyxa
sözlü adamlar kimi Coşquna baxır, çoxdandır
ondan bir şey soruşmaq istəyirdi. Nəhayət ki
cəsarətini toplayıb çəkinə-çəkinə Coşquna
baxdı:
-Çoxdandır səndən bir şey soruşmaq istəyirəm,
amma qorxuram.
-Niyə qorxursan? Mən adamyeyənəm.-deyə
Coşqun maraqla ona baxdı.
-Yaxşı, onda söz ver ki hirslənməyəcəksən.
-Yaxşı, hirslənməyəcəm.-Coşqun əsəblərini
cilovlamağa çalışaraq dilləndi.-Soruş.
-Heç sevgilin olub, ya da sevdiyin biri?
-Mən belə şeyləri danışmağı xoşlamıram.-deyə
Coşqun qaşqabağını salladı.
-Mənə də? Biz ki ailə qurmağa hazırlaşırıq.
Mən istəyirəm ki aramızda heç bir gizli söz
qalmasın. Dost olaq, bir-birimizlə hər şeyi
danışa bilək.
Züleyxanın maraqla ona baxdığını görən Coşqun
qaşqabağını açıb:
-Sevgilim olmayıb, amma istədiyim qız olub.-
dedi.
-Aha.
-Ahası yoxdur, qonşu qızı idi, mən onu
istəyirdim, o isə başqasını, sonra da həmin
adama köçdü.
-Caaan, mənim günümdəsən ki.-Züleyxa
özündən ixtiyarsız köks ötürdü.
-Nədir, yoxsa sənin də istədiyin olub?
-Ola bilməz? Sənə olar, mənə yox?!
-Niyə olmur e, Allah hamıya ürək verib. Qonşu
idi? -Yox, sinif yoldaşım.-Züleyxa gözlərini irəli
dikib köks ötürüb-O nəinki məni istəmirdi,m
hətta nifrət eləyirdi. Yusif və Züleyxa başqa
necə ola bilərdi ki?
-Adı Yusif idi?
-Hə. O başqa bir sinif yoldaşımızı istəyirdi,
uşaqlıq dostu idilər. Indi nişanlıdırlar.
-Bəs indi?
-Demədim, nişanlıdırlar?-Züleyxa Coşqunun
onu başa düşmədiyini zənn edib qəribə-qəribə
ona baxdı.
-Onları demirəm, səni soruşuram.-Coşqunun bu
sualına cavab vermək üçün Züleyxa üçün asan
olmadı. Özündən ixtiyarsız gözləri doldu,
qəhərləndi. Nə qədər eləsə də nə "hə", nə də
"yox"deyə