. Əsgərlikdən də təzə
gəlmişəm, bir-iki yerə CV vermişəm, hələ ki
gözləyirəm.
-Lap gözəl, Allah işini avand eləsin. Daha
oxumusan, işləyirsən, evlənmək vaxtındır.
-Yox xala, evlənmək hələ tezdir. Hələ elə biri də
yoxdur.-nəzərlərini ani Sevilə yetirən Ismayıl
yüngül köks ötürüb gözlərini qaçıraraq yenidən
yola baxmağa davam elədi.
-Xeyirlisi oğul, Allah qabağına xeyirli qismət
çıxarsın.
-Amin. Onlar yolboyu beləcə söhbət eləməyə davam
elədilər. Sevil isə dinmir, gözlərini yola dikib
fikrə dalmışdı. Fikirləşdikcə isə beynini
qurdalayıb, hislərinə təsir eləyən bir şey olurdu.
Qoxu. Nəfəs alıb-verdikcə burnuna dəyən tanış
qoxu onun beynində xatirələrlə yanaşı suallar da
oyadırdı. Bəzi qoxular insanı keçmişinə aparıb
xatirələrini oyadır. Bəs bu həmin qoxu idimi?
Sevilin sevgililər günündə İsmayıla hədiyyə
etdiyi ətir qoxusu? Məktəbdən çıxan Ayanın gözləri özündən
ixtiyarsız darvazanın digər tərəfini gəzdi.
Əlinin bu gün gəlməyəcəyini, ona dünənki kimi
qeyri-adi sürpriz eləməyəcəyini bilsə də bu onda
reflektiv hissə çevrilmişdi. Beləcə ətrafı gözdən
keçirə-keçirə məktəbdən beş-altı addım
aralanmışdı ki ona sarı bir maşının gəldiyini
görüb dayandı, canına özündən ixtiyarsız bir
üşütmə gəldi. Dünən olanları xatırlayıb bir-iki
addım da geri getdi. Lakin bu dəfə qorxduğu
şey olmamışdı. Qarşısında dayanan atasının
maşını, sükan arxasından enən isə qardaşı idi.
Bacısının yolun ortasında dayanıb qəribə-qəribə
ona baxdığını görən Ramin:
-Bacı, nə olub? Xortdan görmüş kimi nə
gözlərini bərəltmisən?-deyə soruşdu.-Gəl otur.
-Heeç, heç.-tez özünü ələ alan Ayan durduğu
yerdən ayaqlanaraq maşına sarı getdi. O arxa
qapıdan maşına minərkən qardaşı da sükan
arxasına keçib maşını işə saldı və onlar yavaş-
yavaş əsas yola çıxdılar. Qardaşının
həmişəkindən fərqli gülərüz siması və maşında
səslənən şən templi musiqi istər-istəməz Ayanın
diqqətini çəkmişdi. Ona görə də
-Gülürsən, xeyirdir?-deyə maraqla qardaşına
baxdı.
-Mən gülməyim, kim gülsün?