n qeydinə qalmalı idi. Həm
də bu birinci dəfə deyildi ki nəyisə tərgidirdi.
Daha əvvəl də tərgitmişdi:gülməyi,
zarafatlaşmağı. Atasını avtomobil qəzasında
itirdikdən sonra həyat Mehdini çox dəyişmişdi.
Evin bütün ağırlığı onun üzərinə düşmüşdü ki bu
da heç bir peşə və ya orta-ixtisas təhsili
olmayan Mehdi üçün çox çətin idi. Bu beş ildə
bəlkə əlli dənə iş yeri dəyişmiş, əlli min dəfə
"Vaxtında oxusaydım"la başlayan cümlələr
qurmuşdu. Amma son peşmançılıq fayda
etmirdi. Çünki həyat məktəbinin dərslərindən
qaçmaq olmurdu. Beləcə tərgitmişdi:gülməyi,
zarafatlaşmağı. Bəlkə də unutmuşdu. Kabinənin
kölgəliyindən çıxıb dolmaq üzrə olan marşuruta,
sonra da saatına baxdı. Vaxt idi. Közərən
siqareti divarda söndürüb zibil qabına atdıqdan
sonra marşruta doğru getməyə başladı.
Əli təngənəfəs halda özünü işlədiyi kompüter
xidmətləri dükanına yetirdi. Iş yoldaşı Nahid
onu qaşqabaqla qarşıladı.
-Haradasan ə?
-Burada. Nə olub, yenə nəyə hirslənmisən?-Əli
duruxub təəccüblə ona baxdı.
-Daha nə olacaq, ikiniz də yoxa çıxmısınız. Nə
Azər var, nə də sən. Işlər tökülüb qalıb, tək
çatdıra bilmirəm axı.
-Azər yoxdur ki?-Əli təəccüblə içərini nəzərdən
keçirdi.
-Yox, iki dənə kaset montajı gəlib, bir dənə
kompüter formatlanmalıdır. Hələ dünən
axşamkı zakazlar da var. Zəng elə o Azərə,
haradadırsa gəlsin.
-Yaxşı, yaxşı, əsəbiləşmə.-deyə Əli gülə-gülə
Nahidə baxıb başını buladı. Telefonu çıxarıb
kontaktlardan Azərin adını axtarmağa başladı.
Bu vaxt içəri keçən Nahid onu səsləyib:
-Əli, çay içirsən?-deyə soruşdu.
-Aha, pis olmaz.-ona cavab vermək üçün başını
arxaya döndərən Əli yenidən telefona baxanda
Ayana zəng elədiyini görüb çaşqınlıqdan nə
edəcəyini bilmədi. Tez "no" düyməsini basıb
dodağının altında Nahidi danlamaga başladı.
Yenidən Azərin nömrəsini axtarmaga başlayırdı
ki bir neçə saniyə əvvəl səhvən zəng etdiyi
Ayandan, nişanlısından zəng gəlməyə başladı.
Üzündə narazılıq ifadəsi zəngi açdı.-Alo?
-Əli, nə olub, niyə vzv atmısan?
-Bağışla