Hər
ikisinin iş rejiminə görə hər gün görüşmək
mümkün olmasa da Ayan hər gün Əlinin mesajı
ilə yuxudan oyanar, Əli isə hər axşam onun
səsini eşitməsə yata bilməzdi. Əli bəzən bu
qədər xoşbəxtliyin ardından yenə nəsə bir
problem çıxacağından ehtiyat edərkən Ayan da
yelkənləri belə tez suya endirdiyi üçün
peşmançılıq keçirərdi. Birdən gözləri yaşıllıqda,
fikri uzaqlarda olan Ayanın gözlərini arxadan
kimsə tutdu. O diksinib narahat şəkildə yerində
çırpınmağa, gözünü tutanın kimliyini müəyyən
eləməyə çalışırdı ki bu vaxt burnuna nəyinsə
toxunduğunu da hiss elədi. Qızılgül ətri idi. Bu
onu rahatlaşdırdı. Öz-özünə gülümsəyərək:
-Əli, bilirəm də sənsən.-dedi.
Bu vaxt arxadan bir qəhqəhə qopdu ki gəl
görəsən. Ayan dəli kimi yerində vurnuxub arxaya
baxanda əlləri qarınlarında ikiqat qatlanaraq
qəhqəhə çəkən Sevinclə Asyanı görcək tutuldu.
-Adamı belə oyuna gətirərlər e.-deyə Sevinc
Asyaya Ayanı göstərir, gülürdü.
-Əli, bilirəm də sənsən.-Asya isə gülə-gülə
Ayanın ağzını yamsılamaqda idi.
-Qızlar...siz...siz burada...-nə deyəcəyini
bilməyən Ayan qıpqırmızı qızarmışdı.
-Ay Ayan, Ayan,-deyə Sevinc biraz özünü ələ
alıb gəlib Ayanın sol tərəfində oturdu,-biz
buradan keçirdik. Bəs sən burada neyləyirsən?
-A, doroqoya, bilmirsən, o, Əlini gözləyir də.-
Asya Ayanın sağ tərəfində oturdu.
-Əlini? Hansı Əlini?-Sevinc (guya) başa
düşməmiştək maraqla ona baxdı.
-Əli də, tanımırsan? Sol qaşının üstündə xalı
olan, ağbəniz, şirin oğlan var e, onu.
-Həə. A, şirin oğlan demə, bir nəfər qısqanar.
Qızlar yenidən gülüşdülər.
-Qızlar, yaxşı da.-Ayan narazı şəkildə onlara
baxdı.
-Az, ifritə, belə böyümüsən? Əli ilə sevgili
olmusan, bizə niyə demirsən?-Sevinc Ayanı
dümsükləyir, danlayırdı.
-Yox ay qızlar, nə sevgili? Biz prosto elə-belə
danışırıq.- deyərkən Ayan gözlərini qaçırdı.
-Ufak at da, civcivler yesin. Əli Yusifə elə demir
amma. Neçə gündür sevincdən ağzı qulaqlarında
imiş. Sən amma buradan-bura bizə heç nə
demirsən.-Sevinc incik şəkildə