qızlara və Ayana baxarkən qızlar
da sağollaşıb onlardan aralandılar.
-Necəsən?-Əli Ayanın yanında otura-otura
soruşdu.
-Yaxşıyam.-gözlərini qızlardan çəkən Ayan nəsə
xatırlamıştək Əliyə baxıb-Sən Yusifə bizim
haqqımızda nə demisən?-deyə soruşdu.
-Heç nə, nə demişəm ki?-Əli heç nə başa
düşməyərək ona baxdı.
-Yadına sal görüm, bəlkə "sevgiliyik" demisən?
-Yoox, yoxmuş sadəcə "barışmışıq" demişəm. Nə
olub ki?
-Nə bilim, Sevincgil üstümə düşüblər ki Əli Yusifə
"Ayanla sevgiliyik"deyib, sən buradan-bura
bizə heç nə deməmisən?
-Yusifi tanımırsan guya? Həm də ki bir-birini
sevən iki insan sevgili olmalıdır da.-deyən Əli
Ayanın kinayə ilə ona baxdığını görüb-Hə,
doğrudan, sən məni sevmirdin axı.-deyə məyus
şəkildə dodaqlarını büzdü. Bir müddət araya
sükut çökdü. Əli yavaşca əlini uzadaraq Ayanın
əlindən tutdu. Bu vaxt fikri uzaqlarda olan
Ayan diksinib bir ona, bir də əlinə baxdı. Əli isə
onun əlini daha möhkəm tutub gözlərinə baxa-
baxa-Özümə söz vermişəm, bu dəfə səndən əl
çəkməyəcəm, sənin üçün elə səninlə də mübarizə
aparacam. Deyəcəksən ki bu nə özinamdır, nə
nə rahatlıqdır? Amma sənin də məni sevdiyini
bilirəm. Elə olmasa idi, hər dəfə əllərini tutanda
əllərin buz kəsməzdi, gözlərini qaçırmazdın,
yanaqların qızarmazdı. Peşə məktəbini
qurtarmağıma baxma, mən də psixologiya
keçmişəm.-dedi.
-Səni bağışlaya bilmirəm.-Ayan ağlamsındı. Səs
tonunda kədərlə yanaşı illərin qəzəbi, acısı da
var idi.
-Bilirəm, başa düşürəm. Ən başda da dedim,
bu ikimiz üçün də asan olmayacaq. Amma nə
olar, elə baxma, məni incidirsən. Mən sənin
sevgini qazanmaq üçün hər şeyə hazıram.
-Məni qaçırmağa da?-deyə Ayan kinayə ilə ona
baxdı.
-Dur, gedirik.-Əli qərarlı şəkildə ayağa
qalxarkən onu da özü ilə bərabər ayağa
qaldırdı.
-Hara?-heç nə anlamayan Ayan təəccüblə ona
baxdı.
-Polis idarəsinə. Məni şikayət eləyəyəcəksən,
deyəcəksən ki bu oğlan bir həftə əvvəl məni
qaçırmaq istəyib. Tutun bunu, basın dama!-Əli
onu əlindən tutub çəkərkən Ayan