n əllərini çəkib
dayandı. Peşman baxışları yerə dikilmişdi.-Nə
olub, niyə gəlmirsən?-deyə Əli geri çevrilib ona
baxdı.
-Şikayət eləyəsəydim, elə həmin gün
eləyərdim.-Ayan sakit və soyuq şəkildə dilləndi.
Əli də dillənib nəsə demək istəyirdi ki bu vaxt
arxadan gələn səsə duruxub təəccüblə bir-
birilərinə baxdılar. Səs oturacaqların
arxasından, ağaclıqların arasından gəlirdi və
daha çox uşaq qığıltısına oxşayırdı.
-Sən də eşitdin?-deyə Ayan maraqla Əliyə
baxdı.
-Hə. Deyəsən uşaqdır.-deyən Əli sonra
ayaqlanıb səs gələn tərəfə getdi. Oturacaqdan
sonrakı ilk ağacın arxa tərəfində karton
parçasının üstündə adyala bükülmüş bir şey
gördü. Indi körpənin xoş qığıltısı daha
yaxından eşidilirdi. Əli adyalı aralayanda
balaca başını sağa-sola fırlayıb zil qara
gözlərilə ətrafı diqqətlə gözdən keçirən bu
məsum simanı görüb özündən ixtiyarsız əti biz-
biz oldu.
-Caaan, səni bura kim qoyub belə?-deyə-deyə
yavaşca onu qucağına götürdü.
-Hansı insafsız bunu bura atıb? Bu soyuqda
körpəni çölə atarlarmı?-Ayan da özünü ora
yetirmiş, məyus şəkildə bir körpəyə, bir də
ətrafa baxırdı.
Əli qucağına alan kimi körpə qışqıraraq
ağlamağa başladı. Nə qədər eləsə də Əli onu
sakitləşdirə bilmirdi,
-Ver bura, ver. Elə piş-pişlə uşaq
sakitləşdirmirlər.-deyə Ayan uşağı ondan aldı.
-Hə də, uşağa baxmaq sizin işinizdir axı.-gülə-
gülə ona baxan Əli sonra gülümsəyərək-Qucağın­
a da yaraşdı ha.-dedi.
-Boş-boş danışmaqdansa polisə zəng eləsən
yaxşı olar. Vaxt keçir, hava soyuyur.
-Hə, doğrudan e.-Əli əlini cibinə atıb
telefonunu çıxarırdı ki birdən əlləri cibində
ətrafa boylana-boylana gəzişən polisi görüb-
Yaxşı adam sözünün üstünə gələr.-deyə onu
göstərdi.
Beləcə Əlinin əl eləyib çağırmasına ora
yaxınlaşan polis vəziyyətlə maraqlandı. Daha
sonra Əligil yaxınlıqdakı polis idarəsinə
yollandılar.
Polis idarəsində Əli ilə Ayan uşağı haradan və
necə tapdıqlarına dair izahat alındı.
Valideynləri tapılana kimi uşağın burada
qalacağını öyrənən Ayan ona qədər