uşağı
özündə saxlamaq istədiyini dedi. Bundan sonra
isə polis rəisi uşağın valideynləri tapıldığı
təqdirdə yetmiş iki saat ərzində onlara xəbər
veriləcəyini dedi, əks halda körpə körpələr evinə
veriləcək. Onlar rəisin qəbulunda olduqları
müddətdə Ramin də bacısına zəng eləyərək
yolda olduğunu demişdi. Polis idarəsində işləri
bitən Ayangil körpəni də götürüb binadan
çıxmaq üzrə idilər.
-Sən yaxşısı budur get, qardaşım harada olsa
gələr.-Ayan narahat şəkildə ətrafa baxa-baxa
dilləndi.
-Gəlsin də, qardaşından qorxacam?-Əli vecinə
deyilmiş kimi çiyinlərini atdı.-Qoy məni sənin
yanında görsün, sənin də narazı olmadığını
bilsə, bəlkə heç nə deməz.
-Yaxşı, necə istəyirsən.-bu vaxt Ayanın
qucağındakı körpə qurdalanıb ağlamağa
başladı. Ayan onu yelləyə-yelləyə-Caaan, nə
oldu, niyə narahatsan?-dedi.
-Bəlkə acdır, ya altını batırıb? Gör hələ biz
tapmamışdan da neçə saat əvvəl orada olub.
-Ola bilər. Qaqaş da tez gəlsəydi.
-Yaxınlıqda da bir mağaza yoxdur ki gedim
yemək, pampers alım.
Uşaq isə daha möhkəm ağlayır, adyalın içində
çırpınırdı.
-Ay insafsız, uşağı atırsan, heç olmasa yanında
bir butulka südünü də qoy da. Yazıq deyil bu
körpə?
-Biz qınayırıq, amma heç bir ana kefindən
uşağını atmaz.
-Düz deyirsən, ətrafda ... atalar dolu ikən mən
niyə onun anasını qınayıram ki?
-Bunu hər iki tərəf fikirləşməlidir, bu
məsuliyyətin, yükün altına hər iki tərəf
girməlidir.
-Hamı sənin kimi fikirləşsəydi, nə var idi?
-Demək ki sən şanslısan.-Əli özündən əmin
şəkildə qaşının birini qaldırdı.
-Nə, o nə demək idi?-Ayan təəccüblə ona baxdı.
-Heeç, boş şeydir, fikir vermə.-deyə özünü o
yerlərə qoymayan əli isə tez-tez körpəni
sakitləşdirirmiş kimi onunla maraqlanmağa
başladı.-Ağlama yaraşıqlım, lay-lay-lay.-
Ayan isə gözucu ona baxır, yüngülcə gülümsəyib
başını bulayırdı.-Üç gün səndə qalacaq, necə
çağıracaqsan bu yaraşıqlını?
-Nə bilim, heç fikirləşməmişəm.
-Elay. Necə addır?
-Elay?-öz-özünə təkrarlayan Ayan sonra
məmnun şəkildə