olmaq istəyirəm.
-Əli, səni illərdir tanıyıram. Həm xasiyyətinə,
həm də bacıma olan münasibətinə bələdəm.
Başqası olsaydı, çoxdan çırpmışdım. Amma sən
də məni başa düş, mən qardaşam.
-Başa düşürəm, narahat olma.-deyə Əli əlini
onun çiyninə qoyub göz vurdu.-Sən də məni başa
düşdüyün üçün çox sağol.
Əli ilə sağolllaşan Ramin sonra maşına minib
oradan uzaqlaşmağa başladı. Qardaşının Əli ilə
danışdığını bilməsə də Ayan onların hər ikisinin
üzündəki gülümsəmə və məmnunluğu görüb
rahatlaşdı. Əlinin qardaşı ilə razılığa gəlməsi
sanki Ayana qanad vermiş, narahatlığını az da
olsa azaltmışdı. İsmayıl əlində telefonunu oynada-oynada
otağından çıxıb pillələri enib birinci mərtəbəyə
düşdü. Anası yenə də mətbəxdə iş görə-görə
öz-özünə zümzümə eləyirdi.
-Mama, həftəyə qonağımız var.
-Hə, kimdir?-zümzüməsini yarımçıq qoyan
Dilarə xala qaşlarını çatdı.
-Emre, Türkiyədəki dostum. Onunla
danışırdım,-deyə əlindəki telefonu işarə eləyən
İsmayıl anasının reaksiyasını öyrənmək üçün
çəkinə-çəkinə ona baxdı,-dedim ki istəsən,
bizdə qala bilərsən. Olar da yəqin ki?
-Niyə olmur, a bala? Allah qonağıdır, başımızın
üstündə yeri var. Nə vaxt gəlir?
-Haradasa gələn həftənin ortası.
-Hmm, deməli Türkiyədən qonağımız gələcək.-
deyə fikirli-fikirli gözlərini qıyıb çənəsini ovan
Dilarə xala sonra üzünü oğluna tutub-Bu Əmrə
Türkiyənin hansı bölgəsindəndir, oranın məşhur
yeməkləri hansılardır?-deyə soruşdu.
-Ay mama, neyləyirsən türk yeməklərini? O
orada doyunca o yeməklərdən yeyib onsuzda.
Sən milli mətbəximizdən danış e, aşdan,
dolmadan, Gəncə döyğasından, blinçikdən.-
İsmayıl əlini havada yellədi.
-Hə, bax o da düzdür. Ona milli mətbəximizin
zənginliyini göstərmək lazımdır. Onda mən bir
spisok hazırlayım, sən get bazarlıq elə. Səndə
kağız-qələm var?-deyə Dilarə xala yerində
vurnuxdu.
-Ay mama, hara tələsirsən? Bu hələ gələn həftə
gələcək. Hansı gün gələcəyi bəlli deyil. Prosto
dedim ki xəbərin olsun. Nə isə, mənim şəhərdə
bir-iki saatlıq işim