m var.-deyə-deyə İsmayıl
mətbəxdən çıxmağa hazırlaşdı.
-Yenə də gedirsən? Hava soyuyub, heç olmasa
üstünə qalın geyin.-pəncərədən çölə boylanıb
narazı şəkildə dillənən Dilarə xala sonra oğluna
baxıb-Getməsən olmaz?-deyə soruşdu.
-Bir-iki saata qayıdıram da, mama. Kamranla
işim var. Evdə tək qorxursan ki?
-Yox e a bala, söhbət qorxmaqdan getmir.
Sıxılıram, darıxıram, adam nə qədər öz-özülə
danışar, nə qədər öz-özünə mahnı oxuyar?
-Tək deyilsən ki,m papa evdə olur da.
-Eh bala, onun evdə olmasının mənə nə xeyri? O
evdə olanda ya krosvord eləyəcək, ya televizora
baxacaq, ya da tanklardan, silahlardan
danışacaq. Mən belə özüm kimi bir həmsöhbət
istəyirəm. Leyla da köçəndən lap tək qalmışam.
Baxıram qonum-qonşuya gəlinləri ilə çıxırlar,
gəzirlər, bazarlıq eləyirlər.
-Həə, qara qızın dərdi var.- anasının nə demək
istədiyini başa düşən İsmayıl yenidən mətbəxə
girib gülə-gülə onun yanağından dartdı.-
Deməli, həmsöhbət istəyirsiniz hə, Dilarə xanım?
-Hə, həmsöhbət istəyirəm. Nə vaxt evlənəcəksən?
Oxudun, əsgərliyini çəkdin, maşın aldın, Allaha
şükür evin də var, daha nəyi gözləyirsən?
-Allah qoysa mama, ona da növbə çatacaq.
Biraz səbr elə.
-Elə biri var ki?
-Yəni, əlli-əlliyə.
-Şəbnəm deyil?
-Yox ay mama, nə Şəbnəm?-deyə İsmayıl
ildırım vurmuştək geri atıldı.-O hara, mən
hara?
-A, nə olub ki ona? Gözəl-göyçək qızdır, özü də
ali təhsilli, baxımlı. Nəyini bəyənmirsən?
-Yox mama, Şəbnəm yox. Birincisi ona qarşı elə
bir fikrim yoxdur, ikincisi də ki onda Kamranın
gözü var.
-Kimin, Kamranın? Bizim Kamranın? Mayıl da
elə onu deyirdi.-deyə Dilarə xala üzünü
turşutdu.
-Özləri bilərlər, bizlik deyil. İstədiyin gəlin
deyil, mən İnşallah tezliklə sənə xoş xəbər
verəcəm.
-İsmayıl, kimdir o qız?-Dilarə xala maraqla
oğlunun üzünə baxdı.
-Hələ ki deyə bilmərəm, çünki hələ özünə heç nə
deməmişəm.
-Paxıl. Heç olmasa qəşəng qızdır?
-Qəşəng?-İsmayılın üzünə xoş təbəssüm qondu,
gözlərini bir nöqtəyə zilləyib.-Qəşəng sözü onu
ifadə etməyə