. Taksi ilə
getməyi ona da təklif elədim, amma onun yolu
bizə protivdir deyə razı olmadı.
-Hmm, yaxşı, mən də disklər üçün gəlmişdim.
-Daha üzrlü say da əmioğlu, belə alındı.
-Eybi yox, hələlik.
Telefonu söndürən Ismayıl yenidən Kamranın
qarasına deyinə-deyinə maşını işə salıb oradan
uzaqlaşmağa başladı. Hava yağışlı olduğundan
və evdəkilərin də bərk-bərk tənbehləmələrindən
sonra Ismayıl maşını asta sürürdü. Digər
tərəfdən də Sevil vardi. Arzusuna çatmamış
ölmək istəməzdi hərhalda. Beləcə asta templi
musiqinin sədaları altında yoluna davam edirdi
ki on beş-iyirmi metr aralıdakı mənzərəni görüb
öz-özünə başını bulayaraq:
-Vay, vay, vay. Yağış yağdı, bu astanovkaların
bayramı olur da. Nə qədər adam var ə, orada?-
dedi. Gözlərini qıyıb diqqətlə oradakıları
sayırdı ki birdən bir kənarda soyuqdan
büzüşərək durmuş, tez-tez də narahat şəkildə
yola, maşınlara baxan tanış simanı görüb
duruxdu. Maşının sürətini minimuma endirin
daha diqqətlə ona baxdı.-Sevil? Caaan, sən hələ
evə gedə bilməmisən?-deyə məyus halda öz-
özünə pıçıldadı. Maşını saxlayıb narahat
şəkildə yerində vurnuxdu. Getsinmi, qalsınmı,
bilmədi. Bilirdi ki Sevilə yaxınlaşıb ona maşınla
getməyi təklif eləsəydi, Sevil bunu qəbul
eləməyəcəkdi. Digər tərəfdən də dayanacaqda
bu qədər adam var idi. Narahatlığı özünə görə
deyildi, bu qədər adamın qəribə baxışları
altında əziləcək Sevilə görə idi. Gedə də bilmədi.
Onu bu halda, burada qoyub getməyə ürəyi razı
olmazdı. Nəhayət gözləməyə qərar verdi. Sevili
marşruta minib gedənə qədər gözləyəcəkdi.
Gözləri Sevildə, başını oturacağa söykəyib
radioda çalınan mahnını ifaçı ilə bərabər
zümzümə eləməyə başladı.
Istədim ki əvvəlkitək
Yenə mənə rast gələsən.
Guya elə sən də buradan
Keçirmişsən təsadüfən
Istədim ki geri dönəm,
Qaynar gözlərini görəm,
Baxışlarınla titrəyəm.
Bu dünyanı nağıl bilək,
Bu dünyanı nağıl bilək.
Dəqiqələr bir-birini əvəz elədikcə
dayanacaqdakı piyadaların da sayı azalırdı.
Gedənlər ya özlərini birtəhər