baxaraq-Yoox...zarafat eleyirsiniz.
Yeni bele bir şey yene de ola biler ki?-deye üz-
gözünü oynatmağa başladı.
-Smayl, biz düz başa düşdük de? Söhbet Sevilden
gedir? Emre onu nezerde tutur?
-He, söhbet ondan gedir, amma siz fikirleşdiyiniz
kimi deyil. Prosto o indi menim emioğlumun
kursunda resepşn işleyir. Tez-tez görürem.-
İsmayılın dedikleri ve üzünde özünden ixtiyarsız
yaranan xoş ifade Yusifgili daha da
teeccüblendirmişdi.
-Emre, sencanı, dostun ne deyir, hansı dilde
danışır? Bir tercüme ele görüm.
-Yani demesi o ki Sevile olan duyguları geçmemiş,
onunla ilgili bir takı pilanları var, amma daha
kendisi bundan habersiz. Ailesi zor durumda
olduğu için kankam duyğularını saklıyor, daha çok
ona yardım etmeye çalışıyor.
-Vay beyan, heç Eliye bu qeder
teeccüblenmemişdim. İsmayıl, qaqa, men sizden
ümidi tamam kesmişdim. Halaldır sene.
-Doğrudan e, men de teeccüblendim. Yaxşı, bes
ailesi niye çetin veziyyetdedir ki?
-Anası xestedir, pis xesteliklerden. Işe çox
ehtiyacı var idi. Eslinde uzun hekayedir, sonra
vaxt olanda bir defe danışaram.
-Vaxt dedin, yadıma düşdü,-deye telefonuna
baxan Yusif sonra gözlerini bereldib,-pahoo, obed
vaxtım qurtarıb ki... Meni işden atacaqlar.-dedi.
-Ele menimki de.-Eli de telefonuna baxıb eyni üz
ifadesini aldı.-Uşaqlara yarım saata gelire, dedim,
uje bir saat olub.
-Seninki dövlet işi deyil ki. Özü de senin yolun
yaxındır. Men dünyanın yolunu getmeliyem e.
-Harada işleyirsen?-deye İsmayıl soruşdu.
-Yuxarıda, teze bazarın yanındakı bankda.
-Keç otur, men de o terefe gedirem.
-Ay sağol e, smaylik. Yaxşı, Elişka, helelik.-Yusif
ayaqlanıb İsmayılgilden qabaq maşına teref
getmeye başladı.
-Helelik.-deye el sallayan Eli onları yola salıb
daha yeyin addımlarla yoluna davam eledi.
Başqa bir iş yoldaşının avtobusundan Beden
terbiyesi ve idman akademiyasının qabağında
düşen Mehdi evvelce dayanıb saatına baxdı,
sonra düşünceli ve ağır addımlarla akademiyaya
doğru getmeye başladı. Binaya

<< 1 ... 142 143 [144] 145 146 ... 410 >>