yaxınlaşanda
üşüyürmüş kimi ellerini cibine salıb binaya,
heyete, qısası, etrafa nezer saldı. Burada oxuyan
bütün telebeler sağlam bedenleri ve güclü
qollarına göre digerlerinden ferqlenirdiler. Hetta
aralarında İnci kimi öz sahesinde uğurları olanları
da az deyildi. Bes o burada neyleyirdi? Kasıb
olması bir yana, heç güclü bileyi de yox idi.
Qorxağın, acizin biri idi. Neyine güvenib bura
qeder gelmişdi? Onun duyğuları İncinin
medallarından daha ölçülü idi, ya aylıq geliri
İncinin bir yarışda qazandığı mükafatdan daha
çox? Yox, yox! Bunları düşünmek ele bu başdan
uduzmaq demek idi. O ise uduzmayacaqdı.
Mübarize aparacaqdı, bu yolda qarşısına çıxan her
kesle, her şeyle. Çünki her şey kimi sevgi de
emek, zehmet isteyir. Cefa çekmeyene sefasını
yaşatmır. İçinde belece mübarize aparırdı ki,
akademiyanın heyeti yavaş-yavaş telebelerle
dolmağa başladı. Onu ağuşuna alan heyecan
soyuq ter getirdi, yene üreyi tez-tez döyünmeye
başladı. Gözlerini qıyıb heyecan ve diqqetle
telebelerin arasına göz gezdirdi. Çox keçmedi ki
İnci de göründü. İndi heyecanı bire-beş artan
Mehdi narahat halda yerinde gedib-gelir, üst-
başına el gezdirirdi. Mehdiden ferqli olaraq onu
görmek İnciye narazılıq getirmişdi, bezgin halda
üzünü turşudub ona yaxınlaşırdı.
-Salam,-deye Mehdi ona yaxınlaşan İncinin nese
demeyini gözlemeden özünden ixtiyarsız qaçan
dodaqları ile gülümsedi,-necesen?
-Niye gelmisen? Ne isteyirsen?
-Sizde salamı almaq yoxdur?-onun bu sert
reaksiyası ister-istemez Mehdini meyus etmişdi.-
Danışmağa gelmişem.
-Danışmağa? Sen menimle ne danışacaqsan ki?
-Qulaq assan, bilersen.
-Vaxtım yoxdur, telesirem.-deye İnci laqeyd
şekilde ondan uzaqlaşmaq istedi.
-Siz qızlar naz elemek üçün ölürsünüz de.-Mehdi
onu qolundan tutub geri çekdi. Sonra bir elinin
bütün barmaqlarını açıb-Beş deqiqe, sadece beş
deqiqe.-dedi.-Bax, marşurutu indi yola salmışam
ve ikincisi de beş deqiqeden tez gelmeyecek. Ona
göre de o gelene qeder seninle danışmağıma
icaze

<< 1 ... 143 144 [145] 146 147 ... 410 >>