ver.
Bir sağa, bir sola boylanan, narazı şekilde
dodaqlarını diden İnci sonra:
-Yaxşı, amma sadece beş deqiqe.-deye razılaşdı.
-Çox sağol.-Mehdi razılıqla gülümseyib söze
başlamaq isteyirdi ki, bu vaxt onlara yaxınlaşan
iki oğlandan biri maraqla Mehdini süzüb:
-İnce, bu kimdir?-deye soruşdu.
-Sene ne? Keç get, işinin dalınca.-İnci bezgin
şekilde ona baxdı.
-Her kimem, sene ne?-Mehdi de acıqla dillendi
-Biz kimliyi bilinmeyen adamların qapımızın ağzını
kesdirmeyine icaze vermirik.-oğlan da onun
üstüne gelmek isteyirdi ki İnci onların arasına
girib:
-Toğrul, sene dedim ki çox get. Onun kimliyini
men bilirem, bu mene besdir.-deye aralamağa
başladı.
-Bax, İnce, bu eger seni narahat eleyirse...
-Meni bu deqiqe narahat eleyen biri varsa, o da
sensen. Xahiş eleyirem, işime qarışma.
Oğlan narazı halda Incini, qezebli halda ise
Mehdini süzerek yanındakı ile birlikde oradan
uzaqlaşdı. İncinin onu bele müdafie etmesi
Mehdinin xoşuna gelmişdi. Ona göre de ona baxıb
gülümseyirdi. İnci ise onun bu tebessümünün
sebebini başa düşdüyünden:
-Senin terefini tutdum deye sevinme. Bele
elemeseydi, seni döyecekdiler.-dedi.
-Pah, men kenardan bu qeder aciz görünürem?
-Mehdi, beş deqiqenin bir deqiqesi uje arxada
qaldı.
-Yaxşı, yaxşı.-Mehdi derinden nefes alıb gözlerini
yumub açdı. Sonra özünü toplayaraq söze
başladı.-İnci, bilirem sen keçen defe meni sehv
başa düşdüm. Bilmirem, menden evvel sene
yaxınlaşan oğlanların niyyeti ne olub, amma
menim seninle mezelenmek kimi bir niyyetim
yoxdur. Menim sene qarşı olan duyğularım,
hislerim...ufff...-heyecandan tir-tir esen elleri ile
alnını ovdu, özünün xeberi yox idi, amma
qızarmışdı,-seninle danışmasam bu gün ya men
ölecem, ya da kimlerse. Seher de az qala bir
avtobus adamı qırmışdım. Bir heftedir gece-
gündüz ağlımda, yuxularımda sen varsan. Men
içli-çöllü sen olmuşam, İnci. Men sene
vurulmuşam.
İnci bu etirafı gözlese de indi Mehdinin dilinden
eşitmek onu heyecanlandırmışdı.

<< 1 ... 144 145 [146] 147 148 ... 410 >>