Qarşısındakı
insanın çox saf, temizqelbli biri olduğunun
ferqinde idi, amma indi ona verecek bir cavabı
yox idi.
-Mehdi, bax, sen çox yaxşı insansan, temiz
qelblisen, olduğun kimisen...
-Bunun arxasınca da "yox" gelir de, elemi?
-He, "yox" gelir. Çünki mende sene qarşı heç bir
hiss yoxdur. Men vabşe sevgiden uzaq adamam.
Sevmek, sevilmek mene hemişe gülmeli gelib.
Çünki hemişe bir-birilerine deli kimi aşıq olub
evlenenler axırda menasız bir şeyin üstünde
ayrılıblar. Men ise bu cür menasız bir şeye
ayıracağım vaxtı daha faydalı şeylere ayırıram.
Heqiqi sözümdür, sen çox yaxşı oğlansan, çox
yaxşı insansan. Çoxlarında olan tekebbür, lovğalıq
sende yoxdur. Men fikirleşirdim ki biz çox yaxşı
dost ola bilerik. Amma görürem ki sen başqa şey
fikirleşmisen.
İnci danışdıqca Mehdi meyus şekilde köks ötürür,
başını bulayırdı. Sonra sanki onun sözünden nese
tutmuştek ona baxdı:
-Onda dost qalaq, ne olar? Gel ele hesab eleyek
ki men sene bu haqda heç ne dememişem. O
sehneni silek, montaj eleyek. Her şeye ele oradan
davam eleyek. Teki sen menden uzaqlaşma.
-Yox, Mehdi, yox, alınmayacaq. Sen bu dostluğu
bacarmayacaqsan. Menim her xoş sözüm,
davranışım sene ümid verecek. Hislerini dostluq
adı altında boğmaq isteyeceksen, amma bu da
alınmayacaq. Gel, bir-birimizi incitmeyek.
-Bax, sene söz verirem, dediklerinin heç biri
olmayacaq. Ne olar İnci, menden uzaqlaşma.
-Yox dedim de, Mehdi. Xahiş eleyirem, özümüzü
aldatmayaq. Bax, ne qeder ki esebileşmemişem,
çıx get buradan.
-Yaxşı, yaxşı, gedirem. Amma mebnd dostluq
teklifinde doğrudan da ciddi idim. Bilirem, sene
layiq biri deyilem, ona göre bele eleyirsen. Amma
olsun, canın sağ olsun, teki canın sağ olsun.-
deye-deye Mehdi evvelce meyus ve incik halda
geri-geri getmeye, sonra ise üzünü çevirib süretle
ondan uzaqlaşmağa başladı. Gün erzinde çox düşünüb-daşınan, sonra
özlüyünde qerar veren Kenan Eleddinle danışa
bilmek üçün evvelce evlerine zeng eleyib Koreya
nömresini, sonra özüne zeng

<< 1 ... 145 146 [147] 148 149 ... 410 >>