açıqlaması var
idi. Dünyaya gelişinin iyirmi üçüncü ilini qeyd
etmekle beraber, heyatını, taleyini deyişecek bir
qerar vermişdi. Bu gün ya onun heyatının ikinci
elametdar günü kimi tarixe keçecek, ya da
ümumiyyetle bu günü bir de qeyd elemeyecekdi.
Ya gelen doğum gününde Sevil bu evde, onun
yanında olacaq, ya da... Asqırdı. Sonra güzgüden
özüne baxaraq başını yelle-yelleye gülümsedi. Bu
ona bir işare idi. Bir müddet de üst-başına,
saçlarına el gezdirib otağından çıxdı. Birinci
mertebeden-metbexden anasının sesi gelirdi.
Yene mahnı zümzüme eleyirdi. Pilleleri enib
metbexe geldi. Anasını qucaqlayıb yanağından
öpdü:
-Dünyanın en yaraşıqlı oğlunun en gözel anasının
sabahı xeyir.
-Mence o dünyanın en tenbel oğlunun anası
olmalı idi.-deye Dilare xala gülümseyerek elini
onun saçlarında gezdirdi.-Bu ne vaxtın
durmağıdır, a bala?
-Ne vaxtdır ki, saat ondur da.-metbexin saatına
baxan Ismayıl sonra maraqla etrafa boylandı.-
Emre hanı?
-Emre senden ferasetlidir, vallah. Saat doqquzun
yarısından oyandı, çöreyini yedi, sonra papanla bir
yerde maşının neyinise düzeltdiler, sonra da çıxıb
harasa getdiler.
-Meni niye oyatmadınız bes?
-Emre qoymadı, "Doğum günü cocuğu o, qoy bir
uyusun."dedi.
-Doğum günü dedin, yadıma düşdü. Tort var,
tort?-Ismayıl gözleri parıldaya-parıldaya metbexe
göz gezdirdi.
-Tort axşama olacaq. Sen get hele el-üzünü yu,
gel çöreyini ye.
Ismayıl "Yaxşı"deyerek metbexden çıxdı. Dilare
xala ise süfreni hazırlamağa başladı. Diger
terefden de artıq neçe vaxtdır onu narahat eleyen
meseleni açıb-açmamaq barede düşünürdü. Heç
beş deqiqe keçmedi ki Ismayıl yeniden metbexe
qayıtdı. Süfre arxasına otura-otura:
-Sen yemisen?-deye soruşdu.
-Senden başqa hamı yeyib. Men çay içecem.-
Dilare xala elindeki stekanları masaya qoya-qoya
dedi. Sonra keçib oğlu ile üzbeüz oturdu. Fikirli-
fikirli elini gah stekandan çıxan buxarın
qabağında oynadır, gah da oğluna baxırdı. Ismayıl
da anasının bu halından onun nese soruşmaq
istediyini

<< 1 ... 148 149 [150] 151 152 ... 410 >>