başa düşmüşdü. Nehayet Dilare xala
dillendi.-Ismayıl, bala, o mesele haqqında ne
fikirleşirsen?
-Hansı mesele?-Ismayıl heç ne anlamamıştek
anasına baxdı.
-Özünü bilmemezliye vurma. Qız meselesini
deyirem. Keçen defe de sonra danışarıq deyib
aradan çıxdın. Sonra Emre de geldi, baş qarışdı.
-He, o?-Ismayılın dodaqları qaçdı.-O mesele
Inşaallah bu gün hell olunacaq. Birce gün de döz.
-Men o qızın kim olduğunu bilirem.
Anasının bu qefil etirafına telaşlanan Ismayılın
tikeler boğazında düyünlendi, öskürdü.
-Bbb...bilirsen? Emre deyib?
-Heç ondan soruşmuşam ki? Onsuzda da bilirem
ki soruşsam da deyen deyil. Ismayıl, sen o qızı
yene de haradan tapmısan? Axı o erde idi.
-Deyilmiş,-gözlerini stekana diken Ismayıl köks
ötürdü,-biz mektebi qurtarandan sonra nişanlısı
oğurluq üstünde tutulub, bunlar da nişanı
atıblarmış.
-Bes sen onu haradan tapmısan?
-Uzun hekayedir e mama, sonra bir vaxt
danışaram.
-Yaxşı, de görüm, indi onu harada görürsen ki
bele evlenmeye de qerar vermisen?
-Kamrangilin kursunda resepşn işleyir. Anası ağır
xestedir, imkanları da biraz aşağıdır, ona göre ele
alındı ki kursda işe girdi.
-Deyirem axı, sen Kamran üçün ölen deyilsen,
hefte sekkiz, men doqquz niye ora gedirsen?
Amma inanmıram ki bu iş baş tutsun.
-Niye, ailesi kasıbdır, anası xestedir, ona göre?
-Men ele bir söz dedim? Deyirsen ki, nişanı atıb,
oğlan da türmededir, bes bu gede bu gün-sabah
çıxıb onu senin yanında görende demeyecek ki
sen kimsen?
-Heç zad deye bilmez. Nişan atılıb, Sevilin ondan
heç bir asılılığı yoxdur.
-Ne bilim e, bala. Özü de nişanı qayıtmış qızdır.-
Dilare xala narazı şekilde ağzını büzdü.
-Mama, sen de? Bunu papa deseydi,
teeccüblenmezdim, amma sen... Bağışlayın,
amma biraz köhne fikirlisiniz. Nişanı qayıdan
olanda ne olar? Fakt ortadadır ki o gede ona
layiq deyildi.
-Isteyirsen, bu köhne fikirlisiniz sözünü bir de
papanın yanında de. Men onun reaksiyanı
fikirleşib deyirem, o razı olmayacaq.
-Mence sen istesen, razı sala

<< 1 ... 149 150 [151] 152 153 ... 410 >>