Sinesindeki ürek
yox, sanki saatlı bomba idi. Qabaq güzgüden
özüne baxanda gözlerinin dolduğunun da ferqine
vardı.
-Ehh Sevil, men indi senden de çaresizem. Varlıq
içinde yoxluq, çoxluq içinde teklik çekirem. Sen
heç olmasa derdini, acını dile getire bilirsen, men
heç onu da bacarmıram. İndi fikirleşirsen ki
İsmayıl dünyanın en xoşbext, en problemsiz
adamıdır. Pulu, maşını, tehsili, yaraşığı; her şeyi
var. Daha bilmirsen ki mene onlar yox, sadece
sen lazımsan. Gün son saatlarını yaşayırdı. Yağış ise artıq bir
saat idi ki dayanmadan yağmaqda idi. Bu günün
son "abarod"unu tamamlayan Mehdi marşurutu
şeherciyin qabağında saxlayıb qapıları açdı. Bir
terefden sernişinleri yola salarken, diger terefden
de bir gözü Inci ve gözlerini yolboyu ondan
çekmeyen oğlanda idi. Atası ile mübahise eleyib
evden çıxan Incinin ehvalı ise telesik mindiyi
marşurutda sürücünün Mehdi olduğunu görcek
daha da "düzelmişdi." Diger terefden de gözleri
ile onu "yeyen" oğlan... Bir an evvel dayısıgile
gedib rahat nefes almaq isteyirdi. Buna göre de
laqeyd şekilde elindeki manatı hesret dolu
baxışlarla ona baxan Mehdiye uzatdı. Sanki
Mehdiye de ele bu lazım idi. Incinin elinden pulu
alaraq xırda qaytarmadan diger sernişinleri yola
salmağa başladı. Onun niye bele elediyini başa
düşmeyen Inci ise çaşqın şekilde ona baxırdı.
Mehdinin ona mehel qoymadığını görcek
esebleşerek eyilib özü xırda götürmek istedi ki
bunda da Mehdi onun elini geri iteledi. Mehdinin
uzaqlaşdırmaq istediyi, yolboyu gözlerini Inciden
çekmeyen oğlan da artıq düşmüşdü. Nehayet
sonuncu sernişin de düşdü.
-Oyun oynayırsan menimle?-Incinin bu hiddetı
qarşısında Mehdi sadece ona baxaraq köks
ötürdü.-Bax, onsuz da esebiyem, axşam vaxtı
esebimi senden çıxmayım. Ver zdaçı, çıxım
gedim.
-Nedir, döyeceksen meni?
-Ufff...Allahım mene sebr ver.-Inci bezgin şekilde
özünü sakitleşdirmeye çalışdı, sonra-Cehenneme
ver.-deyib marşurutdan düşdü.
-Inci, Inci yaxşı gözle, verirem.-Mehdi telesik

<< 1 ... 158 159 [160] 161 162 ... 410 >>