dispetçer Vaqif dayı dillendi. Sonra nese
xatırlamıştek-Ailesi demişken, bu yazığın ailesine
xeber veren olmayacaq?-deye sual dolu
baxışlarla etrafındakılara baxdı.
-Kurtkasının cibinde telefonu olmalıdır.-İnci tez
elinde tutduğu gödekçenin ciblerini gezmeye
başladı.-He, buradadır.-onu tapıb çıxardı.-Yusif?
Yusifden iki cavabsız zeng var. Qardaşıdır?
-Yox, men bilen onun qardaşı yoxdur.
-Yene de zeng eleyir.-deye Inci zeng çalan
telefonu Vaqif emiye gösterdi.
-Aç da.
-Alo, Mixaylo, bayaqdan telefonu dağıdıram,
haradasan e?-İnci zengi açan kimi Yusif ona
danışmağa imkan vermeden dillendi.
-Bağışlayın, Mixaylo deyil, siz kimsiniz?
-Başa düşmedim, Mehdinin telefonu deyil? Esas
siz kimsiniz?
-Mehdinin telefonudur, amma özü indi size cavab
vere bilmeyecek.-İnci yene kövrelib ağlamsındı.
-Bir deqiqe, nece yeni özü size cavab vere
bilmeyecek? Ona nese olub?-Yusif telaşlanmışdı.
-Qeza keçirib, xestexanadadır.
-Ne?! Nece yeni qeza keçirib? Haradadır indi?
Veziyyeti necedir?
-Maşın vurub, hekimler çox ağırdır deyirler.
Bilmirem siz onun neyisiniz, amma bura gele
bilseydiniz...
-Ay Allah, bu ne iş idi biz düşdük?! Xanım, siz
adresi deyin, men özümü çatdıraram.
İnci Yusife xestexananın ünvanını verdi.
Derdleşmek üçün zeng elediyi Mehdinin qeza
xeberini alan Yusif ise deli kimi yerinde vurnuxur,
ne edeceyini bilmir, hetta sehv adama zeng
elediyini sanıb tekrar-tekrar nömreye baxırdı.
Yorğun ve kefsiz olduğundan Eli binalarına qeder
gelmiş, lakin yuxarı çıxmayaraq blokun qabağında,
pillekende oturmuşdu. Gözlerini yere dikib qara-
qara hem Ayanın, hem de Raminin dediklerini
düşünürdü ki bu vaxt üzüne işıq düşdüyünü hiss
eleyib başını qaldırdı. Maşın işığı idi. Diqqetle
gözlerini qıyıb baxanda ona sarı gelenin
qardaşının maşını olduğunu anladı. Yavaş-yavaş
ayağa qalxıb üst-başını temizlemeye başladı.
Maşın ona beş-on addım qalmış dayandı, işıqları
söndü, müherriki dayandı. Maşından düşen
Hüseyn qardaşını burada görüb

<< 1 ... 162 163 [164] 165 166 ... 410 >>