eledi.
-Gel, buradadırlar.-deye növbeti mertebeye
çatanda Eli düz pillekenle üzbeüz dehlizde
oturacaqlarda oturan Esli xala ile Mehrini
tanıyıb dehlize girdi.-Esli xala, Mehdiye ne
olub, indi necedir?
Oturduğu yerde yaşlı gözlerini elindeki desmala
dikib fikre geden Esli xala bu sese başını
qaldırıb onlara sarı baxdı. Onların kim
olduqlarını aydınlaşdırmağa çalışarken Mehri
dillenib:
-Mama, qaqaşın sinif yoldaşlarıdır.-dedi.
-He?-bir qızına, bir de Eligile baxan Esli xala-
Ne bilim, oğul. Biz hele hekimi görmemişik.
Amma bunlar deyir ki,-deye Vaqif emi ile Incini
gösterdi,-orta-ağırdır, amma qorxulası bir şey
yoxdur.-dedi.
Pencerenin yanında meyus şekilde dodaqlarını
büzüb dayanan qızı görcek Yusif Eliye işare
eleyib ona sarı getdi.
-Narahat olmayın, xala, Inşallah yaxşı olar.-
Eli ise Esli xalanı teselli etmeye çalışırdı.
-Salam xanım, bağışlayın, bayaq men sizinle
danışmışdım?-Yusif İnciye yaxınlaşdı.
-Beli. Siz Yusifsiniz deyesen?
-He, Mixaylonun, yeni Mehdinin sinif yoldaşı.
Avariya vaxtı siz onun yanında idiniz?
-He, mene zdaç qaytarmaq üçün düşmüşdü.
Sonra avtobusun yanından süretle keçen
maşın...-İnci döze bilmeyib ağlamsındı.-Men
bele olmağını istemezdim.
-Kim isteyer ki? Yaxşı, bes hekim ne deyir?
Doğrudan orta-ağırdır, yoxsa?
-Yox,-İnci daha qısıq sesle ehtiyatla Esli
xalagile baxa-baxa dillendi,-anasıgil bilmesin,
amma eslinde veziyyet çox pisdir. Hekim heç beş
faiz de ümid yeri qoymur. Kelle-beyin travması
alıb, komadadır, aşağı-yuxarı etraflarında
sınıqlar var, daxili orqanları zedelenib, özü de
çox qan itirib. Skoru gelene qeder men qanı
saxlamağa çalışdım, qmmq mümkün deyildi, qan
her yerinden axırdı.
İnci danışdıqca Yusif heyecanla onu dinleyir,
arabir meyus şekilde başını bulayırdı. Ele bu
vaxt gözlenilen hekim emeliyyatdan çıxıb
dehlizboyu onlara sarı gelmeye başladı. Onu
gören Vaqif emi:
-De, bu hekimdir.-deye ayağa qalxdı, onun
qabağına gede-gede-Hekim, bayaqkı xestenin
yaxınları gelib, onlara

<< 1 ... 166 167 [168] 169 170 ... 410 >>