düşünüb
dalaşacaqlarından ehtiyatlanaraq bu fikrinden
daşındı. Sesini açıb telefonu yeniden çantasına
qaytarmaq isteyirdi ki o yene de zeng çalmağa
başladı. Atası idi. Narahat şekilde etrafa
boylanıb yatanları oyatmasın deye dehlizden
çıxdı.
-Ay qız, haradasan sen?! Bu zehrimara qalmış
telefonu niye açmırsan?-telefonu açar-açmaz
o üzden atasının esebi sesi eşidildi.
-Ne olub e, ay pa? Dayigildeyem de.-İnci ise
heç ne olmamıştek esneye-esneye cavab verdi.
-Hele bir mene yalan da danışırsan?! Dünen
geceden beri dayıngille tökülüşüb seni
axtarmadığımız yer qalmayıb. Türkiyeye,
mamana qeder zeng elemişem. Hansı
cehennemdesen?
-Ne, mamaya niye?
-Niye olacaq, deli şeysen de, samolyota minib
gedersen.
-Heç yere getmemişem. Xestexanadayam.
-Ne, ne xestexana? Yoxsa başına nese gelib?
Maşın vurub, ya kiminlese dalaşmısan?
-Yox, yox, narahat olma, mene heç ne olmayıb.
Dünen axşam bir dostum avariya keçirib, onun
yanında bura gelmişem. Ona göre başım qarışıq
olub, size xeber eleye bilmemişem.
-Hansı dostun? Qızdır, oğlan?
-Papa, bunun ne ferqi var? İkisi de insandır.
-Menim üçün ferqi çoxdur. De görüm, kimdir bu
dostun?
-Oğlandır. Men uşaq vaxtı bütün günü
oğlanlarla deyildim? Bunu niye böyüdürsen,
bilmirem.
-Onda uşaq idin, indi ise böyük qızsan. Bunu bir
de özün başa düşe bilsen... Ne ise, hava açılsın,
çıx gel eve.
-Xeyr, heç yere gelmirem. Dostum ayılmayınca
da bu xestexanadan çıxmayacam.
-Ay qız, meni deli eleme, eve gel.
-He, yaxşı, konturum qurtarır, sağol.
-Ay qız, zeng eleyen menem.
-Helelik.
İnci bezgin şekilde telefonu söndürdü. Atasının
"oğlu" olmasına baxmayaraq axır vaxtlar onunla
heç yola getmirdi. Esebi şekilde elinde telefonu
oynada-oynada etrafa boylananda pillekende,
oturduğu yerde elleri ile yuxulu gözlerini ovan
Elini görüb duruxdu. Narahat şekilde
dodaqlarını büzüb:
-Bağışlayın, sizi oyatdım deyesen?-deye ona
sarı seslendi.
-He?-deye ona teref baxan Eli sonra üst-
başını çırparaq ayağa qalxdı.-Yoox,

<< 1 ... 169 170 [171] 172 173 ... 410 >>