yolunu onun işlediyi
mektebden saldı. Maşını mektebin qabağındakı
yolda sağa çekerek saxladı. Çox keçmedi ki
yaxınlıqda dayanan marşrutdan Ayan düşdü.
Eli de onu görcek telesik maşından düşüb özünü
mektebin çöl qapısında ona çatdırdı.
-Sürpriiiz!-deye onun qabağına keçdi.
-Ayy! Eli?-Ayan onun qefilden qabağında
peyda olmasına diskinerek geri atıldı. Sonra
qaşqabağını sallayıb-Niye gelmisen?-deye
soruşdu.
-Oğlumu dersden götürmeye. Niye gelecem, seni
görmeye. Ne olub, dünenki hirsin soyumayıb?
-Telefonu niye açmırsan?-Ayan onun sualına
sualla cavab verdi.
-Telefonu?-Eli narahat şekilde üstünü gezdi.
Sonra maşına sarı boylanıb-Maşında qalıb.-
dedi.-İnan dünen axşam başım ele qarışıq idi
ki zengden xeberim olmayıb.
-Başın qarışıq olar da... Utanmır, ele diline de
getirir.-deyeAyan dodağının altında deyindi.
-Ne?
-Heç ne. Başın niye qarışıq idi?
-İnanmazsan, dünen axşam neler olub, neler.-
Eli elini havada yelledi.
-Mene maraqlı deyil.-bu Ayanı daha da
qıcıqlandırmışdı. Ona göre de aralanıb getmek
istedi.
-Ne olub e, sene? Niye esebisen?
-Ne bilim, belke maşınından düşürdüyün qıza
göredir?
-Ne qız, ay qız? Hansı qız?-çaşqın halda geri
atılan Eli sonra nese xatırlamıştek-He, İncini
deyirsen?-deye gülümseyerek başını yelledi.-
İndi başa düşdüm niye bele esebisen.-sonra
daha sakit ve meyus şekilde sözüne davam
eledi.-Ayan, dünen axşam bizim Mixaylo
avariya düşüb, veziyyeti ağırdır. Hekimler de
ümidverici bir söz demirler. Bütün geceni
xestexanada olmuşuq. Pillekende yatmışam, eger
ona da yatmaq demek olardısa. Yanımda
gördüyün qız da Mixaylonun istediyi qızdır.
Düzdür, özü dostuq deyir, amma biz inanmırıq.
Çünki arada başqa söhbet var. Avariya olanda
Mixaylonun yanında olubmuş, sonra da sehere
qeder bizimle xestexanada qaldı. O da menim
kimi yorğun ve halsız idi. Yolumun üstü idi deye
dedim ki eve ötürüm.-Eli danışdıqca Ayan gah
telaşlanır, gah da peşman teki dodaqlarını
büzürdü. Danışıb qurtaran Eli maraqla ona
baxıb-Sen

<< 1 ... 175 176 [177] 178 179 ... 410 >>