ne fikirleşdin? Ele bildin seni
aldadıram?-deye soruşdu.
-Yoox, eslinde ne fikirleşeceyimi de bilmedim.
Marşutdan senin maşınında başqa bir qızı
düşen görüb ne eleyeceyimi bilmedim.
-İki dünya,-Eli qeti şekilde baş barmağını
silkeledi,-iki dünya bir olar, amma men senden
başqasına hislerimle baxmaram! Meni
sevmediyini, inanmadığını, qısqanmadığını uje
qebul elemişdim. Amma mene bunu
yaraşdıracağını ağlıma bele getirmezdim.
-Eli, yaxşı da, men ne dedim ki,m o deqiqe
inciyirsen? Men demedim sene ele bir şey
yaraşdırıram, prosto hemin an ne düşüneceyimi
bilmedim.
-Yaxşı, yaxşı, sen işine get. Men de yorğunam,
esebiyem, bir-birimizi qırmayaq.-Eli incik
şekilde qaşqabağını salladı.
-Eli, men senin hislerinden adım kimi eminem,
men heç vaxt bele bir şey düşünmerem. Sadece
dünen axşam zenglerime cavab vermedin deye
senden narahat qaldım, bu gün seher de
yanında o qızı görende...-Elinin incidiyini
gören Ayan üz ifadesi ve ses tonunu
yumşaltmısdı. Bir neçe saniye susduqdan sonra
çekine-çekine ona baxıb-Amma ele bilme ki
senin yanında sadece sen özünü bağışladasan
deye varam. Men de sene qarşı laqeyd deyilem,
bunu sene daha evvel de sübut elemişdim.
Neyleyim ki bezi şeyler hele de incidir, bezi
yaralar hele de sağalmayıb. Meni başa düş.-
deye sözüne davam eledi. Danışdıqca da
qeherlenir, sesi titreyirdi.
-Yaxşı, neyleyek, dözmüşük, biraz da dözerik.-
Eli soyuqluğunu qoruyub saxlayır, laqeyd şekilde
gözlerini qaçırırdı.-Get daha, gecikme.
Ayan sağollaşıb arxaya baxa-baxa uzaqlaşdı.
Eli ise elleri belinde onun arxasınca baxır, üzde
narazı ve incik görünse de üreyinde Ayana bu
etirafı etdire bildiyi üçün sevinirdi. Demeli,
Hüseyn düz deyirmiş, özünü nazar qoymaq ve
soyuq davranmaq işe yarayırmış. Bundan sonra
bele olacaqdı, ta ki Ayanın keçi inadını qırana
qeder. İsmayılgil artıq kursa qabağına çatmışdılar.
Dayısı zeng eleyib iş tapşırdığından Kamran
yarı yolda düşmüş, bu fürsetden istifade eleyen
Şebnem ise bir behane ile qabağa,

<< 1 ... 176 177 [178] 179 180 ... 410 >>