niye menden icazesiz işler görürsen
-Çünki sene gelen o gizli nömreleri bir an evvel
tutub polise vermek lazımdır. Men de seni
tanıyıram, terssen, razılaşmırsan. Ona göre de
mecbur olub bunu eledim. Demeli bele, sene gizli
nömreden zeng gelen kimi sen "no"nu basırsan,
arxasına qarışmırsan. Nömre düşür, menim
telefonuma ve men de onu axtarıb tapıb
meledirem.
-Kenan, axı men sene daha evvel de dedim, sen
qarışma, men özüm hell eleyerem.
-Sencanı, ne hell eleyirsen e, sen? Bu vaxta
qeder ne hell elemisen? Ne evdekilere deyirsen,
ne nömreni tutursan, ne de polise verirsen.
Oturub gözleyirsen ki, ne vaxt zeng eleyecek.
-Sene ne? Sene ne düşüb axı?
-Men sene kömek elemek isteyirem.
-Men ise senin kömeyini istemirem! Sene ne
menim heyatımdan, sene ne menim
problemlerimden?!-Leyla bunu deyib hirsli
şekilde ayağa qalxdı.-Mümkünse bir de menim
heyatıma qarışma!-deyib süretle ondan
uzaqlaşmağa başaldı.
Kenan ise heç ne anlamamıştek yerinde quruyub
onun arxasınca baxırdı. Leylaya ne olmuşdu
axı? Onu bu qeder aqressiv eleyen ne idi? Onun
son dediklerini bir daha xatırlayıb kinaye ile
öz-özüne gülümsündü:
-Sene ne menim heyatımdan? Sene ne menim
problemlerimden?
Ele bil axı bu sözler ona tanış idi. O da bir
vaxtlar kömek etmk üçün onun yanına oturan
Leylanı belece acılamışdı. Demeli, indi növbe
Leylada idi.Axşam düşmüş, hava qaralmışdı. İş günü biten
Sevil hemişeki kimi dayanacaqda oturub marşrut
gözlemekde idi. Bu gün yaşadığı gerginlik ve
ürek keçmesinden geriye yüngül baş ağrısı, bir
de qara düşünceler qalmışdı. Şebnemin
boynunda gördüyü tanış boyunbağı ve "İsmayıl
hediyye eleyib" etirafı onun qaysaq bağlamış
yaralarını yeniden qanatmışdı. Bu boyunbağı
onun iller evvel itmiş boyunbağısı idise,
İsmayılın, sonra da Şebnemin eline nece
keçmişdi? Eger deyildise İsmayıl niye mehz eyni
hediyyeden Şebneme de almışdı. O bele qarışıq
fikirler içinde olarken dayanacağın qabağında
dayanan ağ maşından İsmayıl düşdü. O yene
de işini usta

<< 1 ... 182 183 [184] 185 186 ... 410 >>