ki
onu da Xelil elinden almaq isteyirdi. Bir de
İsmayıl. Onu iki-üç günden bir görmek de ona
bes idi, amma Xelil bunu da ona çox görecekdi.
Ellerini üzüne tutub bezgin şekilde ağlamsındı.
-Allah lenet elesin sene! Ne isteyirsen axı
menden?! Menim derdim mene besdir! El çek de
menden, el çek!
Bu vaxt kursun qapısı "Şark" deye açıldı ve Sevil
bu sese diksinib qapıya teref baxdı. Bu qapı
hemişe bele açılardı, amma bu gün seksede
olduğundan bu onu diksindirmişdi. Diqqetle
qapıya sarı baxıb içeri giren tanış qadının
kimliyini aydınlaşdırmağa çalışdı. Lakin ne
qeder elese de üzden tanış gelen bu qadını
tanıya bilmedi.
-Salam qızım, necesiniz? Mayıl müellimin kursu
buradır?-deye qadın özü yaxınlaşıb salamlaşdı.
-Beli, buyurun?
-Kamran burada işleyir?
-Kamran müellim? Beli, burada işleyir. Amma
indi burada deyil. Siz keçin eyleşin, özü
haradasa olsa geler.-Sevil ona resepşn masası
ile üzbeüz stulları gösterdi.
-He, yaxşı.-Sevil tanıya bilmese de bu qadın
İsmayılın anası Dilare xala idi ve bura Kamranı
görmek behanesile eslinde Sevile göz qoymaq
meqsedile gelmişdi. Sevilin xarici görünüşü ve
kursda işlediyi mövqe barede melumatlı
olduğundan indi qarşısındakının o olduğuna
emin idi. Buna göre de oturduqdan sonra kursa
göz gezdirmek behanesile hem de alıcı
nezerlerle Sevile göz qoymağa başladı. Sevil ise
onun kimliyinden xebersiz şekilde öz işinde idi.
Bu vaxt kursun müellimlerinden biri geldi ve
Seville salamlaşıb bir-iki kelime danışdıqdan
sonra otaqlardan birine keçdi. Növbeti gelen ise
Kamran idi. O içeri giren kimi sanki Dilare
xalanı burada görmeyine teeccüblenir ve
sevinirmiş kimi:
-Ooo, gör kimler gelib? Ağbajı, xoş gelmisen.-
deye tez ona sarı gelmeye başladı. Çünki onun
Dilare xalanın bu gün bura geleceyinden ve geliş
sebebinden xeberi var idi
-Salam oğlum, necesen?-onu görüb Dilare xala
da güle-güle ayağa qalxdı.
-Yaxşıyam. Eşitmişem, smaylik bu günden işe
başlayıb? Xeyirli olsun.
-He, axır ki zeng eleyib

<< 1 ... 195 196 [197] 198 199 ... 410 >>