İsmayılın xetrine
işe götürmüşem, ona göre de dözürem.
Otağa yeniden sükut çökdü. Dilare xala daha da
meyus olub fikirli-fikirli dodaqlarını didir,
Şebnem ise bic-bic gülümseyib ona baxırdı.
Deyesen özü de bilmeden ayağına gelen fürseti
yaxşı deyerlendirmişdi. Ele bu vaxt qapının
desteyi aşağı buruldu ve qapı astaca aralandı.
Elinde mecmeyi içeri giren Sevil üzünü ona
tutub:
-Şebnem xanım, bağışlayın, çay biraz gec
oldu.-deye dillendi.
-Gel daha, eybi yox.-Şebnem ona baxıb bezgin
şekilde başını bulayarken bir gözü de Dilare
xalada idi.
Yaxınlaşan Sevil evvelce Dilare xalaya qulluq
edib, sonra Şebnemin masasına stekanla
qendqabını qoydu. Daha sonra:
-Dünen dediyiniz senedleri hazır elemişem.-
deye üzünü ona tutdu.
-Heç yeridir?-dodağının altında deyinen
Şebnem sonra-O senedleri sene dünen
demişdim, srağagün?-deye kinaye ile soruşdu.
-Xeyr, srağagün Aynura tapşırmışdınız, onun
yadından çıxmışdı, sonra dünen mene dediniz.
-He, yaxşı. Dilare xala getsin, sonra getirersen.
Onlar danışan ara Dilare xala gah Sevili süzür,
gah da gözucu nezerlerini Şebneme yetirirdi.
Qerarsız idi. Qarşısındakı bu ince, çelimsiz qız
ilk baxışdan ona xoş tesir bağışlamışdı, amma
ya Şebnemin dedikleri de doğru idise?
Kenan özünü Natevanın dediyi yere çatdıranda
Leyla otaqda, pencerenin qarşısında oturub
fikirli-fikirli çöle baxırdı.
-Leyla, ne olub, necesen indi?-deye Kenan
hövlank içeri girdi.
-Ayy, Kenan, sen haradan çıxdın?-onun sesine
diksinen Leyla damağını dartıb ses gelen terefe
baxdı.
-Qorxma, qorxma. Ne olub, niye özünden
getmisen?-Kenan addımlarını yavaşıdaraq
yaxınlaşıb stullardan birini çekib onunla üzbeüz
oturdu.
-Sene kim xeber verib?
-Natış zeng elemişdi. Dedi Leyla morqda
özünden gedib, tez qaçıb geldim. Ne olmuşdu,
ölüden qorxmusan?
-Çox nahaq yere seni çağırıb. Dayan ele, o
gelsin.
-Düz eleyib. Meni çağırmayıb, kimi çağıracaqdı?
Sen menim sualıma cavab ver e, neden
qorxmusan?
-Heç neden qorxmamışam.-Leyla narahat

<< 1 ... 198 199 [200] 201 202 ... 410 >>