İkisi de veziyyeti bu hedde
çatdırdıqları üçün ele hemin gün peşman olsalar
da artıq edilecek bir şey yox idi. Aradan üç gün
keçdi. Bu üç günde İnci sağalsa da, Mehdi hele
de doğmalarını saldığı bu telaşlı veziyyetden
xebersiz yatmaqda davam eleyirdi. İşe
başladığından Sevili bu aralar az-az gören
İsmayıl ise Kamran vasitesile ondan xeber
tuturdu. Sevil ise çaresizlik içerisinde qıvrılırdı.
Bu gün Xelilin onun üçün qoyduğu müddet
bitirdi. Xelil onun gücle qaydaya saldığı
heyatını yeniden darmadağın etmişdi. Onunla
şert kesmiş, akademiya ve işden çıxıb ona ere
geleceyi teqdirde anasının en yaxşı hekimlerde
müalicesi üçün her şeyi eleyecek, eks halda ise
heyatı ona zindan edecekdi. Xelile ere getmek
onsuzda onun üçün zindana atılmaq kimi bir
şey idi, teki anasının yaşamasına azacıq da
olsa ümid yeri olsun. Belece qarışıq fikirler
içerisinde dersden kursa gelmiş, masasında
oturub gözlerini bir nöqteye zilleyerek
düşünürdü. Bu vaxt qapı açıldı ve son günlerde
olduğu kimi yene de diksinerek qapıya sarı
baxdı.
-Bizim İsmayıl?
-He de, bu gün seher ise gedende maşının
tormozu tutmayıb, rolu gücle yığışdırıb yolun
qırağındakı bardüre çırpmadan saxlaya bilib,
maşını ustaya aparıb, baxıblar ki arxa tekere
kimse bıçaq sancıb.
-Ay daa, hansı vicdansız eleyer bunu?
İçeri girenler Kamranla Şebnem idi ve onların
danışdıqları Sevilin telaşını daha da
artırmışdı. Onlar bilmeseler de Sevil bu
vicdansızın kim olduğunu bilirdi. Xelil zarafat
elemirmiş. Bu vaxt telefonuna gelen mesaj sesine
diksindi. Mesaj Xelilden idi, adını kontaktlara
qeyd elemese de son üç gündür ard-arda zeng
elemesinden qeyri-ixtiyari Sevil onun nömresini
ezberlemişdi. "Vaxtin bu gun dolur meni qatil
eleme" Mesajı oxuyan kimi heyecandan bütün
bedeni esmeye, üreyi tez-tez döyünmeye
başladı. Hetta başı özüne o qeder qarışmışdı ki
Kamranın:
-Necesen, Sevil?-deye onunla hal-ehval
tutmasını da eşitmemisdı. Yalnız gözünün
qabağında barmaq çırtıltısına diksinib

<< 1 ... 203 204 [205] 206 207 ... 410 >>