özüne
gelende qarşısında ona teref eyilib maraqla ona
baxan Kamranın ferqine vardı.-Qız, ne olub?
-Heeç, Kamran müellim.-deye tez özünü
yığışdırıb telefonu elinden yere qoydu.
-Bele derin fikre getme. Özünü işine ver. Şebinin
xasiyyetini bilirsen, görse yene acılayacaq.
-Aha, bağışlayın, Kamran müellim.
-Allah bağışlasın.
Kamran aralanıb diger otaqlardan birine
keçdikden sonra öz-özüne bir neçe saniye
düşünüb qerarlı şekilde kompütere sarı döndü
ve qovluqlardan birinden hazır erize formatı
tapıb ona baxaraq ağ vereqde erize yazmağa
başladı. Sonra ayağa qalxıb müdirin otağına
keçdi. İçeriden çıxan Kamran Sevili yerinde
görmeyib teeccüblendi, birden gözüne masadakı
telefon sataşdı. Evvel özüne sığışdırmasa da
sonra maraq ona güc geldi ve qorxa-qorxa
etrafa baxıb telefonu götürerek zenglere,
mesajlara baxmağa başladı. Mesajlar
bölmesinden sonuncu mesajı tapıb oxuyanda ise
ne edeceyini bilmeden narahat şekilde yerinde
vurnuxdu. Lakin bu vaxt çöl qapıya kiminse
yaxınlaşdığını hiss eleyib tez o bölmeden çıxaraq
telefonu yerine qoyub masadan aralandı.
İçeride ise Şebnem maraqla bir Sevile, bir de
erizeye baxırdı.
-Bu ne demekdir, indi? Bura senin daydayının
kursudur ki istediyin vaxt girib, istediyin vaxt
çıxasan?
-Mecburam, Şebnem xanım. Ailevi meselelerdir,
ona göre de çıxmağa mecburam.
-Kefsen e vallah. Daha demirsen ki İsmayılı
elde eleye bilmedim, ona göre aradan çıxıram.
-Ne? Ne İsmayıl?-deye Sevil ilan vurmuştek geri
atıldı.
-Ne olduğunu menden soruşursan? Guya bu ise
ne niyyetle geldiyini bilmirem? Anam xestedir,
imkanımız yoxdur, işe ehtiyacım var behaneleri
ile özünü yazıq gösterib yavaş-yavaş onun ağlını
çelmeye çalışırdın? O vaxt onu aldatmağın az
deyil, indi bir de qayıtmısan? İsmayıl pullanıb
axı. Ismayıl evi, pulu, maşını, yağlı tikedir de.
Ay sen ölesen ele!
-Şebnem xanım!-Sevil esebinden dişini
damağına sıxıb sesini qaldırdı.
-Ne qışqırırsan ay qız?! Qabağında uşaq var?
Doğrular üzüne vurulanda quyruğu

<< 1 ... 204 205 [206] 207 208 ... 410 >>