eleyib yoldan
çıxarırdın?
-Mehri, sen yavaş-yavaş heddini aşırsan ha.
Men senin bildiyin qızlardan deyilem.-İnci
esebileşek ayağa qalxdı.-Men senin qardaşını
yoldan çıxarmamışam. O özü menden el çekmek
istemirdi., sen de qızsan, özünü bir menim
yerime qoy da. Sevmediyin oğlan senden
çekmese, bezdirse, neyleyersen?
-Men heç ne bilmirem.-Mehri de ayağa qalxdı.-
Bir onu bilirem ki qardaşıma bir şey olsa, seni
polise zada vermeyecem, özüm öldürecem.-
ellerini beline qoyub hedeleyici baxışlarla onun
üstüne getmeye başladı.
-Senin eseblerin pozulub.-onun bu halı İncini
ister-istemez qorxutmuşdu.
-Deli özünsen! Çıx get buradan ve bir de bura
gelme! Sen menim mamamın ters üzünü
görmemisen deyesen.
-Yaxşı, ne deyirem, qoy ele olsun.-İnci
sakitliyini pozmayıb çanta ve gödekçesini
götürüb süretle oradan uzaqlaşdı.
Qaça-qaça pillekenleri düşüb xestexanadan
çıxdı. Doluxsunmuşdu. Mehdinin başına
gelenlerde birbaşa günahkar olduğunu bilirdi,
amma bunun üzüne bu şekilde çırpılması
qüruruna toxunmuşdu. Diger terefden de
esebleşmişdi. Bir aileni çaresiz halda xestexana
dehlizlerine mehkum elediyi üçün özüne berk
esebileşmişdi. Xestexananın heyetinden çıxıb
piyada keçidine doğru irelilemeye başladı. Başı
özüne ele qarışmışdı ki sağa-sola baxmağı da
unutmuşdu. Birden gelen siqnal ve eylec
seslerine diksinib ayıldı. Ele bu an arxadan da
kimse onun qolundan tutub çekdi.
-Ay qız, korsan? Bir svetofora bax da. Dayanan
yerde camaatı niye işe salırsan?-maşını gücle
onun qabağında saxlayan sürücü elini çöle
çıxarıb hirsle qışqırırdı. İnci heç ne deye
bilmeyib ağlamsınaraq yoldan çekildi. Bayaq onu
qolundan dartıb çeken ve hele de üzüne fikir
vermediyi qız-Sevil ise:
-Bağışlayın, dayı, yeqin fikirli olub.-deye onun
yerine kişiye üzrxahlıq eledi.
Kişi deyine-deyine yoluna davam eledi. Inci
sekiye çekilib özünü xestexananın hasarına
söykeyib elini ağzına tutdu. Gözleri dolmuş,
heyecandan sinesi tez-tez qalxıb enirdi.
-Qorxmayın, qorxmayın, keçdi

<< 1 ... 211 212 [213] 214 215 ... 410 >>